Ή στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε
18.09.2018

Λέσβος: Ανάμεσα σε Δύση και Ανατολή

Θα πρέπει πρώτα να τη ζήσεις τη Λέσβο. Και τότε θα καταλάβεις πόσο εύκολο είναι να χαθείς όχι στο παρελθόν της αλλά στο παρόν της. Αντιστέκεται με πείσμα στο μαζικό τουρισμό και στην αφόρητη ομοιομορφία

Μεγέθυνση

Ένα προικισμένο κομμάτι γης, που μοιάζει να κόπηκε από την Ανατολή για να απομακρυνθεί μέσα στα γαλανά νερά του Αιγαίου, ένα καταστολισμένο με λουλούδια καράβι, όπως την χαρακτήρισε ο Στρατής Μυριβήλης, που πλέει ανέμελα στο πέλαγος με την ελαφρά ζάλη του ούζου να το οδηγεί προς το δρόμο τον σωστό. Ανακαλύψτε τη!

 

 

Θα πρέπει πρώτα να τη ζήσεις τη Λέσβο. Και τότε θα καταλάβεις πόσο εύκολο είναι να χαθείς όχι στο παρελθόν της αλλά στο παρόν της. Αντιστέκεται με πείσμα στο μαζικό τουρισμό και στην αφόρητη ομοιομορφία.

 

Η ίδια της η φύση το επιβάλει άλλωστε: η έκρηξη ενός ηφαιστείου πριν από 20 εκατομμύρια χρόνια χώρισε το νησί σε δύο διαφορετικούς "κόσμους", που η εναλλαγή τους αφήνει εκστατικό τον επισκέπτη. Η ανατολική πλευρά είναι κατάφυτη από πευκώνες και ελαιώνες, που κατηφορίζουν μέχρι τη θάλασσα ενώ στο δυτικό μέρος της Λέσβου το τοπίο αλλάζει και θυμίζει κάτι από Κυκλάδες και "άγρια Δύση". Εδώ βρίσκεται και ένα μοναδικό μνημείο της παγκόσμιας κληρονομιάς, το απολιθωμένο δάσος Σιγρίου και το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Απολιθωμένου Δάσους Λέσβου. Μοιάζει με ψηφιδωτό λοιπόν, που το ανακαλύπτουμε κομμάτι κομμάτι: αξιοθέατα, φυσικές ομορφιές, σπάνια γεωλογικά μνημεία, απίθανες εναλλαγές τοπίων, αρχαιολογικοί θησαυροί, γραφικοί οικισμοί, υγροβιότοποι, πεζοπορικές διαδρομές, μουσεία σημαντικότατης αξίας, ξεχωριστή τοπική κουζίνα, ζωντανά παγανιστικά δρώμενα και προσκυνήματα γνωστά σε όλη τη χώρα.

 

Πριν καλά καλά πατήσεις το πόδι σου στο νησί, η πρωτεύουσα Μυτιλήνη θα σε κερδίσει αμέσως με την αύρα που εκπέμπει. Απλωμένη αμφιθεατρικά σε επτά λόφους, με το φρούριό της να ξεχωρίζει από μακριά, η πόλη έχει διατηρήσει σπουδαία δείγματα του λαμπρού παρελθόντος αλλά και της εξαιρετικής πολιτισμικής πορείας της. Εμβλήματά της είναι το μεγαλόπρεπο κάστρο, ο ναός του Αγίου Θεράποντα με τον εντυπωσιακό τρούλο και στην άκρη του λιμανιού το Άγαλμα της Ελευθερίας. Περιηγηθείτε στα πλακόστρωτα σοκάκια της και διασχίστε την κεντρική αγορά της πόλης στην πλακόστρωτη Ερμού με τα παραδοσιακά καφενεία και τα ταβερνάκια, στην περιοχή γύρω από την πλατεία Σαπφούς αλλά και στο υπόλοιπο μισό πέταλο του νέου νότιου λιμανιού με τα μοδάτα μπαράκια και τις καφετέριες. Tα πολλά διατηρητέα νεοκλασικά κτίρια της πόλης στις συνοικίες Κιόσκι και Σουράδα απεικονίζουν την ακμή που γνώρισε το νησί στα τέλη του 19ου αιώνα. Στο καταπράσινο προάστιο της Βαρειάς, κοντά στο αεροδρόμιο, γεννήθηκε ο αυτοδίδακτος ζωγράφος Θεόφιλος Χατζημιχαήλ, ο σπουδαιότερος λαϊκό ζωγράφος του 20ου αιώνα. Εδώ θα πρέπει να επισκεφθείτε το Μουσείο Θεόφιλου αλλά και το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης - βιβλιοθήκη Ελευθεριάδη-Teriade όπου εκτίθενται τα λεγόμενα Mεγάλα Bιβλία (πρωτότυπα έργα τέχνης χειροποίητα αριθμημένα και υπογεγραμμένα από τον καλλιτέχνη), αλλά και έργα των Matisse, Miro, Picasso, Γιάννη Τσαρούχη και άλλων ζωγράφων.

Σε αντίθεση με πολλά άλλα νησιά που η αστυφιλία ρήμαξε τα χωριά τους, η Λέσβος κρατά ζωντανά τα περισσότερα κεφαλοχώρια της. Προβάλλουν μέσα από το ασημοσταχτί των ελαιώνων με τις παραδοσιακές κεραμοσκεπές και τα λιθόστρωτα δρομάκια τους σαν να βγαίνουν από πίνακα ζωγραφικής. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο γοητευτικός Μόλυβος στα βόρεια του νησιού, με την απαράμιλλη φυσική ομορφιά και τη γραφική του αρχιτεκτονική: σπίτια από πέτρα και ξύλο, έντονα χρώματα, επιβλητικό βυζαντινό κάστρο, πλακόστρωτοι δρόμοι, μονοπάτια που οδηγούν σε παλιές γειτονιές, εκκλησίες και μαγευτικές ακρογιαλιές συνθέτουν το κινηματογραφικό σκηνικό του. Δίπλα του ένα ακόμα πανέμορφο χωριό, η Σκάλα Συκαμνιάς, η μικρή πατρίδα του Στρατή Μυριβήλη απέναντι από το Αϊβαλί. “Από τούτο τον κόσμο είμαι κι εγώ, γιε μου. Πατριωτάκια είμαστε βλέπεις”, έγραφε στην πολυδιαβασμένη “Παναγιά η Γοργόνα”. Ξεριζωμός, χαμένες πατρίδες, προσφυγιά το θέμα του. Ναι, πρόκειται για μια χιλιοειπωμένη ιστορία, πάντοτε επίκαιρη όμως.

  

 

Έτσι κι εμείς, καθισμένοι στην άκρη στο λιμανάκι της Σκάλας με το βλέμμα στο μικροσκοπικό λευκό εκκλησάκι της Παναγιάς της Γοργόνας, που μοιάζει με βότσαλο ριγμένο στη θάλασσα, αναζητάμε προορισμό στη ζωή μας. Με ένα ποτηράκι ντόπιο παγωμένο ούζο, αναλογιζόμαστε όσα θυσιάσαμε, όσα χάσαμε, όσα αφήσαμε πίσω. Επιλογές που κάναμε με μικρές ή μεγάλες συνέπειες. Ίσως κάνουμε τα ίδια λάθη ξανά και ξανά. Αρκεί που τα κάνουμε συνειδητά. Με ένα τρόπο μαγικό, σε τούτο το χωριό που μοιάζει ξεχασμένο δεν νιώθουμε “ξένοι”. Είναι που ο τόπος έχει εκπαιδευτεί να ακούει ακόμα και τις πιο βαθιές σκέψεις, να συμπονά, να δέχεται και να αποδέχεται. 

 

Πληροφορίες/φωτογραφίες: Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου www.lesvos.gr

Πηγή: http://www.arttravel.gr/index.php?category=8&article=6019&utm_source=newsletter_119&utm_medium=email&utm_campaign= 

BEST OF

Λέσβος: Ανάμεσα σε Δύση και Ανατολή

Ένα προικισμένο κομμάτι γης, που μοιάζει να κόπηκε από την Ανατολή για να απομακρυνθεί μέσα στα γαλανά νερά του Αιγαίου, ένα καταστολισμένο με λουλούδια καράβι, όπως την χαρακτήρισε ο Στρατής Μυριβήλης, που πλέει ανέμελα στο πέλαγος με την ελαφρά ζάλη του ούζου να το οδηγεί προς το δρόμο τον σωστό. Ανακαλύψτε τη!

Θα πρέπει πρώτα να τη ζήσεις τη Λέσβο. Και τότε θα καταλάβεις πόσο εύκολο είναι να χαθείς όχι στο παρελθόν της αλλά στο παρόν της. Αντιστέκεται με πείσμα στο μαζικό τουρισμό και στην αφόρητη ομοιομορφία.

Η ίδια της η φύση το επιβάλει άλλωστε: η έκρηξη ενός ηφαιστείου πριν από 20 εκατομμύρια χρόνια χώρισε το νησί σε δύο διαφορετικούς "κόσμους", που η εναλλαγή τους αφήνει εκστατικό τον επισκέπτη. Η ανατολική πλευρά είναι κατάφυτη από πευκώνες και ελαιώνες, που κατηφορίζουν μέχρι τη θάλασσα ενώ στο δυτικό μέρος της Λέσβου το τοπίο αλλάζει και θυμίζει κάτι από Κυκλάδες και "άγρια Δύση". Εδώ βρίσκεται και ένα μοναδικό μνημείο της παγκόσμιας κληρονομιάς, το απολιθωμένο δάσος Σιγρίου και το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Απολιθωμένου Δάσους Λέσβου. Μοιάζει με ψηφιδωτό λοιπόν, που το ανακαλύπτουμε κομμάτι κομμάτι: αξιοθέατα, φυσικές ομορφιές, σπάνια γεωλογικά μνημεία, απίθανες εναλλαγές τοπίων, αρχαιολογικοί θησαυροί, γραφικοί οικισμοί, υγροβιότοποι, πεζοπορικές διαδρομές, μουσεία σημαντικότατης αξίας, ξεχωριστή τοπική κουζίνα, ζωντανά παγανιστικά δρώμενα και προσκυνήματα γνωστά σε όλη τη χώρα.

Πριν καλά καλά πατήσεις το πόδι σου στο νησί, η πρωτεύουσα Μυτιλήνη θα σε κερδίσει αμέσως με την αύρα που εκπέμπει. Απλωμένη αμφιθεατρικά σε επτά λόφους, με το φρούριό της να ξεχωρίζει από μακριά, η πόλη έχει διατηρήσει σπουδαία δείγματα του λαμπρού παρελθόντος αλλά και της εξαιρετικής πολιτισμικής πορείας της. Εμβλήματά της είναι το μεγαλόπρεπο κάστρο, ο ναός του Αγίου Θεράποντα με τον εντυπωσιακό τρούλο και στην άκρη του λιμανιού το Άγαλμα της Ελευθερίας. Περιηγηθείτε στα πλακόστρωτα σοκάκια της και διασχίστε την κεντρική αγορά της πόλης στην πλακόστρωτη Ερμού με τα παραδοσιακά καφενεία και τα ταβερνάκια, στην περιοχή γύρω από την πλατεία Σαπφούς αλλά και στο υπόλοιπο μισό πέταλο του νέου νότιου λιμανιού με τα μοδάτα μπαράκια και τις καφετέριες. Tα πολλά διατηρητέα νεοκλασικά κτίρια της πόλης στις συνοικίες Κιόσκι και Σουράδα απεικονίζουν την ακμή που γνώρισε το νησί στα τέλη του 19ου αιώνα. Στο καταπράσινο προάστιο της Βαρειάς, κοντά στο αεροδρόμιο, γεννήθηκε ο αυτοδίδακτος ζωγράφος Θεόφιλος Χατζημιχαήλ, ο σπουδαιότερος λαϊκό ζωγράφος του 20ου αιώνα. Εδώ θα πρέπει να επισκεφθείτε το Μουσείο Θεόφιλου αλλά και το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης - βιβλιοθήκη Ελευθεριάδη-Teriade όπου εκτίθενται τα λεγόμενα Mεγάλα Bιβλία (πρωτότυπα έργα τέχνης χειροποίητα αριθμημένα και υπογεγραμμένα από τον καλλιτέχνη), αλλά και έργα των Matisse, Miro, Picasso, Γιάννη Τσαρούχη και άλλων ζωγράφων.

Σε αντίθεση με πολλά άλλα νησιά που η αστυφιλία ρήμαξε τα χωριά τους, η Λέσβος κρατά ζωντανά τα περισσότερα κεφαλοχώρια της. Προβάλλουν μέσα από το ασημοσταχτί των ελαιώνων με τις παραδοσιακές κεραμοσκεπές και τα λιθόστρωτα δρομάκια τους σαν να βγαίνουν από πίνακα ζωγραφικής. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο γοητευτικός Μόλυβος στα βόρεια του νησιού, με την απαράμιλλη φυσική ομορφιά και τη γραφική του αρχιτεκτονική: σπίτια από πέτρα και ξύλο, έντονα χρώματα, επιβλητικό βυζαντινό κάστρο, πλακόστρωτοι δρόμοι, μονοπάτια που οδηγούν σε παλιές γειτονιές, εκκλησίες και μαγευτικές ακρογιαλιές συνθέτουν το κινηματογραφικό σκηνικό του. Δίπλα του ένα ακόμα πανέμορφο χωριό, η Σκάλα Συκαμνιάς, η μικρή πατρίδα του Στρατή Μυριβήλη απέναντι από το Αϊβαλί. “Από τούτο τον κόσμο είμαι κι εγώ, γιε μου. Πατριωτάκια είμαστε βλέπεις”, έγραφε στην πολυδιαβασμένη “Παναγιά η Γοργόνα”. Ξεριζωμός, χαμένες πατρίδες, προσφυγιά το θέμα του. Ναι, πρόκειται για μια χιλιοειπωμένη ιστορία, πάντοτε επίκαιρη όμως.

  

Έτσι κι εμείς, καθισμένοι στην άκρη στο λιμανάκι της Σκάλας με το βλέμμα στο μικροσκοπικό λευκό εκκλησάκι της Παναγιάς της Γοργόνας, που μοιάζει με βότσαλο ριγμένο στη θάλασσα, αναζητάμε προορισμό στη ζωή μας. Με ένα ποτηράκι ντόπιο παγωμένο ούζο, αναλογιζόμαστε όσα θυσιάσαμε, όσα χάσαμε, όσα αφήσαμε πίσω. Επιλογές που κάναμε με μικρές ή μεγάλες συνέπειες. Ίσως κάνουμε τα ίδια λάθη ξανά και ξανά. Αρκεί που τα κάνουμε συνειδητά. Με ένα τρόπο μαγικό, σε τούτο το χωριό που μοιάζει ξεχασμένο δεν νιώθουμε “ξένοι”. Είναι που ο τόπος έχει εκπαιδευτεί να ακούει ακόμα και τις πιο βαθιές σκέψεις, να συμπονά, να δέχεται και να αποδέχεται. 

Πληροφορίες/φωτογραφίες: Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου www.lesvos.gr

- See more at: www.arttravel.gr/index.php


Rubrik: Tourismus/Τουρισμος
27.08.14

Drucken        Hoch