Ή στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε
28.06.2017

Υψώνουν εμπόδια τα Σκόπια στον αγωγό Greek Stream;

Μια από τις σημαντικότερες χώρες της χερσαίας διαδρομής του αγωγού φυσικού αερίου, η ΠΓΔΜ, συνέδεσε άμεσα τη συμμετοχή της στο σχέδιο με την έγκρισή του ή την απόρριψή του από την Ευρωπαϊκή Ενωση. Θα προσπαθήσουν άραγε τα Σκόπια να υψώσουν εμπόδια στον Greek - Turkish Stream; -- Του Αλεξάντρ Κούρντιν

Μεγέθυνση

Δυό λόγια απο τον Εμμανουήλ Σαρίδη

Δημοσιεύω παρακάτω το άρθρο του Αλεξάντρ Κούρντιν, που αναρτήθηκε στις 2. Ιουνίου 2015 στην ηλεκτρονική εφημερίδα "Σύγχρονη Ρωσία". Παρά το ότι θα ήθελα πολύ να έβλεπα τις ελληνο-ρωσικές σχέσεις να ενδυναμώνουν, τόσο στο ζήτημα της οικονομίας, όσο και σ' αυτό της πολιτικής, στο πλαίσιο βέβαια μιας πολυεδρικής εξωτερικής πολιτικής των ελληνικών κυβερνήσεων, η πραγματικότητα έρχεται πάντα να με διαψεύσει. Όχι γιατί η Ρωσία δεν θα ήθελε κάτι τέτοιο, αλλά γιατί αυτό δεν γίνεται, πως να το πούμε, η Ελλάδα ήταν πάντα στα σίδερα της Δύσεως. Και σήμερα όσο ποτέ άλλοτε, είναι δέσμια του ισραηλινο-αμερικανικού Σιωνισμού.

Αυτουνού του Σιωνισμού πειθήνιο όργανο είναι ο Τσίπρας, ένα άβουλο ανθρωπάκι, που ακόμη δεν πήρε χαμπάρι το γιατί ξαφνικά τον κάναν πρωθυπουργό της Ελλάδος και έτσι, καμαρώνοντας σαν γύφτικο σκεπάρνι, πηγαινοέρχεται στο Βερολίνο, όπου τον περιλαμβάνει το αρχηγείο του σιωνιστικού κόμματος DIE LINKE, Η Αριστερά (Gysi, Ernst, Riexinger, Wagenknecht) "κατευθύνοντάς" τον κατα τις "συζητήσεις" με την Μέρκελ (τι να συζητήσει αυτός ο άνθρωπος, που δεν έχει ιδέα του τι συμβαίνει στον κόσμο) στο σωστό δρόμο, βασικά στην αποδυνάμωση των δεξιών κομμάτων της Γερμανίας, που είναι τα μόνα μη τελείως αλωθέντα απο τον διεθνή Σιωνισμό. 

Στο πλαίσιο των όσων ανέφερα παραπάνω, είναι αυτά που ονειρεύονται ο Τσίπρας και ο Λαφαζάνης για την πραγμάτωση του αγωγού Turkish Stream τελείως εξωπραγματικά. Γιατί το σχέδιο αυτό δεν είναι στα ...σχέδια του ισραηλινοαμερικανικού Σιωνισμού και δεν θα γίνει σε καμμία περίπτωση (διαβάστε και το άρθρο μου "ΠΓΔΜ - Η νέα παρδαλή επανάσταση στα Βαλκάνια"). Έτσι θεωρώ παραπλανητικά, αυτά που γράφει στο άρθρο του ο Αλεξάντρ Κούρντιν, που για "ειδικούς λόγους" δίνει στον αγωγό και ένα όνομα, που είναι μόνο για τους Έλληνες, Greek Stream, γιατί πουθενά στον διεθνή τύπο δεν έγινε ποτέ λόγος για έναν Greek Stream ή για έναν Greek-Turkish Stream. Παραπλανητικό είναι επίσης, το ότι για την΄τυχόν ματαίωσή του κάνει υπεύθυνη την ΦΥΡΟΜ, αντί για την ΕΕ, τις ΗΠΑ ή γι' αυτόν που είναι πίσω απο όλους, τον ισραηλινοαμερικανικό Σιωνισμό, και που είναι εκείνος, ο οποίος θέλει τον απόλυτο έλεγχο όλων των αγωγών του κόσμου.

Πάμε τώρα στο εν λόγω άρθρο.

 

Του Αλεξάντρ Κούρντιν

 

Μια από τις βασικές κατευθύνσεις της πολιτικής της ηγεσίας της ΠΓΔΜ, αποτελεί εδώ και αρκετά χρόνια η ένταξη στους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Από το 2005, η χώρα απέκτησε το καθεστώς της υπό ένταξη στην ΕΕ χώρας, ενώ το 2009 οι πολίτες της ΠΓΔΜ απέκτησαν το δικαίωμα της εισόδου άνευ θεωρήσεως στις χώρες της Συνθήκης Σένγκεν. Το τελευταίο διάστημα, όμως, η πρόοδος προς τη συγκεκριμένη κατεύθυνση σταμάτησε και η έναρξη των επίσημων συνομιλιών για την ένταξη στην ΕΕ αναβάλλεται διαρκώς εδώ και κάποια χρόνια.

 

Η ΕΕ αποτελεί μια δελεαστική προοπτική για όλες τις οικονομίες της Ανατολικής Ευρώπης παρά τα αμφιλεγόμενα αποτελέσματα των χωρών, μερικών από τις χώρες που έχουν ήδη ενταχθεί σ’ αυτή. Ακόμα και ο Βίκτορ Γιανουκόβιτς, ο οποίος παραδοσιακά προσανατολίζονταν στους ρωσόφιλους ψηφοφόρους της Ανατολικής Ουκρανίας, αναζητώντας τη στήριξη του εκλογικού σώματος επέλεξε το μοιραίο για τον ίδιο δρόμο της ενοποίησης με την Ευρώπη. Η ΕΕ “μαγνητίζει” ακόμη περισσότερο την ΠΓΔΜ, η οποία δεν διαθέτει καμιά άλλη εναλλακτική επιλογή Οργανισμού, στον οποίο θα μπορούσε να προσχωρήσει.

 

Η ΠΓΔΜ είναι μια αναμφίβολα φτωχή χώρα, το επίπεδο των εσόδων της οποίας είναι περίπου το ίδιο μ’ εκείνο της γειτονικής Σερβίας, ενώ υπολείπεται σαφώς της Βουλγαρίας. Αν δε, ληφθεί υπόψη το επίπεδο ανεργίας, το οποίο προσεγγίζει το 40%, καθώς και η ύπαρξη εθνοτικών εντάσεων με την αλβανική μειονότητα, τότε η πολιτική αστάθεια δεν προκαλεί έκπληξη. Για να είμαστε δίκαιοι, πρέπει να σημειώσουμε ότι τον τελευταίο καιρό η ΠΓΔΜ κατόρθωσε να επιτύχει σχετικά υψηλούς ρυθμούς οικονομικής ανάπτυξης, σε επίπεδο 3%-4% ετησίως, δηλαδή υψηλότερο απ’ ότι οι γειτονικές χώρες, και εφόσον υπάρξει εσωτερική σταθερότητα και ευνοϊκές συνθήκες στις εξωτερικές σχέσεις, η κατάσταση τα επόμενα χρόνια θα μπορούσε να βελτιωθεί σημαντικά.

 

Προς το παρόν όμως η ανεξάρτητη ανάπτυξη δεν μπορεί να υποκαταστήσει για την ΠΓΔΜ το «ευρωπαϊκό όνειρο» και όλοι οι πολιτικοί είναι υποχρεωμένοι να καθοδηγούνται από αυτό ακριβώς, επιβεβαιώνοντας την αφοσίωσή τους στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Η ΕΕ παρακολουθεί την κατάσταση στη χώρα, δημοσιεύει τακτικά εκθέσεις προόδου, οι οποίες αφορούν μεταξύ άλλων και την αγορά της ενέργειας. Στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας η ΠΓΔΜ εναρμονίζει τη νομοθεσία της με το Γ΄ ενεργειακό πακέτο της ΕΕ και το ίδιο θα πρέπει να κάνει και με την αγορά του φυσικού αερίου.

Διγλωσσία

Μέσα σε αυτά τα πλαίσια κινείται για την ώρα και η ρητορική της ηγεσίας της ΠΓΔΜ. Δεν γίνεται λόγος για απόρριψη της συμμετοχής στο πρόγραμμα του αγωγού, αλλά για το ότι δεν προτίθεται, λόγω του συγκεκριμένου προγράμματος, να προσθέσει στον κατάλογο των σχέσεών της με την ΕΕ ένα ακόμη πρόβλημα. Ιδιαίτερα μάλιστα τη στιγμή που ηγέτιδες χώρες της ΕΕ δεν έχουν προβάλλει ξεκάθαρα την επιθυμία να δουν στους κόλπους της την ΠΓΔΜ. Και η χώρα αυτή, όπως και η Σερβία, δεν βρίσκονται σε καλύτερη θέση από τη Βουλγαρία, η οποία είναι ήδη μέλος της ΕΕ.

 

Επιπλέον, η ΠΓΔΜ δεν εξαρτάται ιδιαίτερα από το ρωσικό φυσικό αέριο. Είναι γεγονός ότι η Gazprom αποτελεί το μοναδικό προμηθευτή της σε φυσικό αέριο, το οποίο φτάνει σε αυτή μέσω ενός μικρού αγωγού από το έδαφος της Βουλγαρίας. Όμως το μερίδιο του αερίου στη συνολική κατανάλωση ενέργειας, καθώς και στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, είναι μόνο 5% περίπου. Ο εθνικός ενεργειακός τομέας είναι προσανατολισμένος κυρίως στον άνθρακα και παρά την αύξηση της κατανάλωσης φυσικού αερίου τα τελευταία χρόνια, οι αρχές της χώρας δεν αντιμετωπίζουν κάποια έντονη ανάγκη για μεγαλύτερες προμήθειες.

 

Πιο επιτακτική είναι η ανάγκη προσέλκυσης επενδύσεων και εσόδων για τη διαμετακόμιση του φυσικού αερίου έναντι μερικών εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων, καθώς και η δημιουργία θέσεων εργασίας, γι’ αυτό και η κυβέρνηση της ΠΓΔΜ βρίσκεται ενώπιον μιας δύσκολης επιλογής. Ανάλογη είναι και η θέση της Σερβίας, της επόμενης χώρας που βρίσκεται στη διαδρομή του αγωγού, αλλά και της Αλβανίας, η οποία θα μπορούσε να αποτελέσει την εναλλακτική λύση αντί της ΠΓΔΜ, παρότι τα Τίρανα έχουν τις δικές τους ιδιαιτερότητες που χρήζουν ξεχωριστής ανάλυσης.

Θολό τοπίο με Ελλάδα – Σκόπια

Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις η πιθανότητα άρνησης συμμετοχής είναι υπαρκτή, ακόμη και με την Ελλάδα τα πράγματα δεν είναι απόλυτα ξεκάθαρα. Εν τω μεταξύ, θα πρέπει να σημειωθεί ότι ο Turkish Stream (Νότια Ρωσία, Τουρκία, Ελλάδα, Σκόπια, Σερβία) διαφέρει σημαντικά από τον South Stream (από Νότια Ρωσία στη Βουλγαρία), και η διαφορά αυτή δεν αφορά μόνο τη διαδρομή, αλλά και την οργάνωση, ακόμη και την «ιδεολογική» παράμετρο του έργου. Η προετοιμασία του South Stream είχε ξεκινήσει πριν την έγκριση του Γ΄ ενεργειακού πακέτου της ΕΕ και το το πρόγραμμα εκείνο ήταν ευθύς εξαρχής αντίθετο με το Γ΄ ενεργειακό πακέτο.

 

Ο Turkish Stream ξεκινά υπό διαφορετικές συνθήκες, τώρα δηλαδή είναι κατανοητό ότι η Gazprom θα υποχρεωθεί να λάβει υπόψη το Γ΄ ενεργειακό πακέτο, αλλά ταυτόχρονα η ΕΕ δεν θα πρέπει να υπολογίζει ότι η Gazprom θα κατασκευάσει η ίδια με δικές τις δαπάνες όλες τις απαιτούμενες υποδομές.

 

Πλέον δεν είναι απαραίτητο η κατασκευή της συνέχειας του Turkish Stream μετά τα σύνορα της Τουρκίας να αντιβαίνει στο Γ΄ ενεργειακό πακέτο. Υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις ώστε οι σχεδιαζόμενες υποδομές να συνάδουν με την ευρωπαϊκή νομοθεσία, προκειμένου η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και οι ηγεσίες των βαλκανικών χωρών να μην έχουν λόγους ν’ απορρίψουν το σχέδιο.

 

Η Gazprom ενδιαφέρεται γι’ αυτό, καθότι η νότια διαδρομή εξαγωγών -με τη μια ή την άλλη μορφή- είναι αναγκαία για την ίδια. Θεωρητικά υπάρχουν οι δυνατότητες να εγκαταλειφθεί η μεταφορά μέσω της Ουκρανίας, διευρύνοντας τον North Stream και κατασκευάζοντας τη δεύτερη γραμμή του αγωγού φυσικού αερίου «Γιαμάλ-Ευρώπη», αλλά σήμερα αυτές εναλλακτικές λύσεις, δεν είναι οι πιο ελκυστικές.

 

Ο Αλεξάντρ Κούρντιν είναι επικεφαλής της Διεύθυνσης στρατηγικών μελετών στον τομέα της ενέργειας, του Κέντρου αναλύσεων της ρωσικής κυβέρνησης.

 

Πηγή: http://gr.rbth.com/business/2015/06/02/ypsonoyn_empodia_ta_skopia_ston_agogo_greek_stream_37409.html


Rubrik: Balkan/Βαλκάνια
9.06.15
 von Αλεξάντρ Κούρντιν

Drucken        Hoch