Ή στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε
14.12.2018

Οι αφανείς ηρωίδες του φημισμένου μπασμά

Ο μπασμάς είναι μια απο τις καλύτερες ποικιλίες καπνού. Στη Θράκη Μουσουλμάνες δουλεύουν από τα ξημερώματα για το σπάρσιμο, το πότισμα, το σπασιμο και το μπούρλιασμα του καπνού, ενώ ο άνδρας είναι υπεύθυνος για το παστάλιασμα

Το βελόνιασμα. Εμείς το λέγαμε μπούρλιασμα
Μεγέθυνση

Δυό λόγια απο τον Εμμανουήλ Σαρίδη

 

Το μεσημέρι κάνω ένα διάλειμμα και διαβάζω ορισμένες Online εφημερίδες, ανάμασά τους και τον ΧΡΟΝΟ της Κομοτηνής, για μένα μια απο τις καλύτερες ελληνικές εφημερίδες. Και στη σημερινή έκδοση βρήκα το παρακάτω άρθρο, που για δύο λόγους έχει μεγάλη σημασία για μένα:

 

Πρώτα, γιατί κι' εγώ προέρχομαι απο μια οικογένεια, που στην Σταυρούπολη της Ξάνθης έκανε καπνό, άλλωστε δεν υπήρχε και τίποτε άλλο εκός απο ένα καπνοχώραφο και έναν μικρό μπαχτσέ που είχε σχεδόν κάθε οικογένεια και όπου φυτεύαμε λίγα ζαρζαβατικά. Ειχαμε και μία αγελάδα, για το γάλα που έδινε για τα παιδιά και την οποία δεν σφαζαμε, γιατί αποτελούσε μέλος της οικογένειας. Και όταν μετα τον πόλεμο η οικογένεια μετεγκαταστάθηκε στην Ξάνθη και εγώ πήγαινα στο Γυμνάσιο, δούλευα κάθε καλοκαίρι σαν πατητής στο καπνομάγαζο του Πετρίδη (μια καταπληκτική εγκατάσταση, με τεράστια κτίρια για την διαλογή του καπνού, με γραφεία, ακόμη και με ένα γήπεδο για τέννις, που μπορεί και στην Αθήνα να ηταν ακόμη αγνωστο). Και σήμερα όλα αυτά ρημάζουν, γιατί οι "υπεύθυνοι" δεν τα αξιοποίησαν, παραδείγματος χάριν σαν εγκαταστάσεις για το Πανεπιστήμιο. Και γιατί ο καπνός έπαψε να δίνει ψωμί στην Ξάνθη και την περιοχή της και οι πολιτικάντηδες των Αθηνών δεν πίεσαν τις Βρυξέλλες να επιδοτεί τουλάχιστον την παγκοσμίως καταπληκτική ποικιλία του μπασμά. Τίποτα. Βόδια, που ιδεα δεν έχουν για τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της πατρίδας μας και κάναν τον τότε εργατικό κόσμο σήμερα σε ζητιάνο παροχών και επιδομάτων της κάθε είδους ...αναπηρίας. Όποιος λοιπόν δεν έσπασε και δεν μπούρλιασε καπνό δεν ξέρει πως αισθάνεται κανείς, όταν τα χέρια και τα ρούχα του γεμίζουν απ' το κατράνι των φύλλων. Και όποιος δεν δούλεψε στα υπόγεια του Πετρίδη, δεν ξέρει πως είναι ο γεμάτος σκόνι και νικοτίνη αέρας που αναπνέαμε.

 

Ο δεύτερος λόγος είναι, ότι η εφημερίδα χρησιμοποιεί για τους Μουσουλμάνους της Θράκης τον όρο Μειονότητα. Παραδείγματος χάριν στον υπότιτλο του άρθρου, που γράφει "γυναίκες της μειονότητας...". Ποιάς Μειονότητας; Ο όρος αυτός είναι λάθος, πρώτα γιατί στην Θράκη δεν υπάρχει μια, αλλά τρείς μουσουλμανικές μειονότητες: Οι τουρκόφωνοι, οι Πομάκοι και οι Γύφτοι (να με συμπαθαν οι νεωτεριστές για την ορολογία, αλλά Ρομά δεν μου πάει, γιατί εγώ σαν Θρακιώτης έτσι τους ξέρω και γιατί και οι ίδιοι που την χρησιμοποιούν δεν ξέρουν τι σημαίνει). Όταν λοιπόν ονομάζουμε όλους τους Μουσουλμάνους μια Μειονότητα, όχι μόνο αδικούμε τις διάφορες μειονότες που βάζουμε αχταρμα στην μία ορολογία, αλλά παίζουμε και το παιχνίδι της Τουρκίας, που θέλει στην Θράκη μια μειονότητα, που αυτή έτσι την κάνει πολύ ευκολα απο μουσουλμανική σε τουρκική. Έγραψα στην διευθυνση της εφημερίδας για το πρόβλημα και παρακάλεσα να το προσέξουν, μέχρι σήμερα όμως δεν είδα τίποτα, η εφημερίδα εξακολουθεί να ονομάζει τους Μουσουλμάνους της Θράκης συλλήβδην Μειονότητα. Και καλά να το κάνουν αυτό οι βλάκες των Αθηνών αλλά και οι ίδιοι οι Θρακιώτες;

 

Και τώρα το άρθρο της εφημερίδας

 

Μια καλλιέργεια που κρατιέται ακόμη από τις παραδοσιακές οικογένειες των μουσουλμάνων της Θράκης όπως γινόταν χρόνια πριν, είναι η αυτή του μπασμά. Της πιο αρωματικής ποικιλίας που αποτελεί τη βάση σχεδόν σε όλα τα χαρμάνια των τσιγάρων. Γυναίκες της μειονότητας δουλεύουν με τα χέρια ατέλειωτες ώρες. 

Από τα ξημερώματα μέχρι να ανατείλει ο ήλιος εργάζονται όπως συνήθιζαν να κάνουν οι παλαιότεροι.  Απασχολούνται από τη διαδικασία της σποράς έως ότου ξεραθεί το φύλλο του καπνού.  Η κύρια ενασχόληση τους μετά το χωράφι είναι η διαδικασία του βελονιάσματος. Το πέρασμα δηλαδή των φύλων σε ειδικές κλωστές ώστε να ακολουθήσει η διαδικασία αποξήρανσης. 

Πρόκειται για γυναίκες ταγμένες να δουλεύουν αγόγγυστα έχοντας ως στόχο την προσφορά στο οικογενειακό εισόδημα. Αγωνιούν να δουν να παιδιά τους να μεγαλώνουν και να προχωρούν στη ζωή τους, γι΄αυτό εργάζονται νύχτα μέρα για να το πετύχουν. 

Τα καπνά είναι μια δύσκολη καλλιέργεια αφού όλα περνούν από το χέρι. Ο φακός του «Χρόνου» αποθανάτισε γυναίκες την ώρα της δουλειάς αλλά κα την ώρα της ξεκούρασης έξω από τις αυλές, στα χωριά Ασώματοι, Θάμνα, Αγίασμα. Η αντιμετώπιση τους ήταν φιλική και ανθρώπινη και φυσικά δεν αρνήθηκαν να απαντήσουν σε όλα τα ερωτήματα σχετικά τη διαδικασία παραγωγής.

 

Πηγή: http://www.xronos.gr/detail.php?ID=90270


Rubrik: Gesellschaft/Κοινωνια
13.10.13

Drucken        Hoch