Ή στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε
19.08.2018

Άρχισαν οι τελευταίες εβδομάδες του Ευρώ;

Τώρα το κοινό έχει μια σαφή εικόνα της κατάστασης του ευρώ - δηλαδή την αξιολόγηση των χρηματοπιστωτικών αγορών, που λέει περισσότερα απο τα διάφορα κυβερνητικά σχόλια και τα άρθρα του εταιρικού τύπου

Μεγεθύνατε

του John Lanta
Μετάφραση απο τα γερμανικά: Εμμανουήλ Σαρίδης

 

Το παγκόσμιο κοινό ξαφνιάστηκε απότομα με το δίκοπο μήνυμα, ότι μια τράπεζα σώθηκε, τελείως στα κρυφά, απο κατάρρευση [1]. Με μια συντονισμένη ενέργεια, μεγάλες κεντρικές τράπεζες πλημμυρίσαν τις αγορές με χρήματα - κάτι που τα χρηματιστήρια αντάμευσαν με κάποια μη προγραμματισμένα άλματα προς τα πάνω στις τιμές των μετοχών. Υπό "κανονικές συνθήκες" θα συγχαίραμε όλα τα εμπλεκόμενα μέρη για το επιτυχημένο πραξικόπημα και η ζωή θα συνεχίζονταν με τον συνήθη ρυθμό της. Οι ώρες όμως δεν είναι για τέτοια πράγματα: Οι ΗΠΑ αναμοχλεύουν με μυστικές επιχειρήσεις χώρες που είναι πλούσιες σε φυσικούς πόρους, τις μπερδεύουν σε ένοπλες συγκρούσεις και μετα σκηνοθετούν το λεγόμενο Regime Change, την αλλαγή του καθεστώτος, για να δημιουργήσουν όλο και περισσότερους νέους χρήστες για τους ποταμούς δολλαρίων που έχουν συσσωρεύσει στα ντουλάπια τους τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματά. Στην Ευρώπη δημιουργήθηκε, έξω από κάθε λογική, ένα νόμισμα, που δεν είχε καμία σταθερή πολιτική βάση και εκ των υστέρων μοιάζει σαν μια επιχείρηση, με το νόμισμα αυτό σαν ένα πολιτικό και οικονομικό όχημα για την απαλλοτρίωση του πλούτου της.

  

Πριν από τρία χρόνια είδαμε ένα στοχευμένη Crash τραπεζών - και από τότε οι ενδιαφερόμενες κυβερνήσεις όχι μόνο δεν έθεσαν σε κίνηση κάποια μεταρρυθμιστική προσπάθεια του συστήματος, αλλά έκαναν τα πάντα για να μπορεί η μεγάλη απάτη των τραπεζικών στοιχημάτων να συνεχίζεται ανενόχλητη. Στο πλαίσιο αυτό, η μυστηριώδης αυτή διάσωση της τράπεζας μοιάζει με ένα ανώνυμο γράμμα, το οποίο ενημερώνει τον παραλήπτη του, ότι του έχουν αδειάσει τον τραπεζικό λογαριασμό του. Κάτι τέτοιο μπορεί να συμβεί μόνο, όταν στο σύστημα και τους υποστηρικτές του δεν έχει μέινει καμμιά άλλη λύση απο την επίδοσή του σε εγκληματικές ενέργειες. Στην σημερινή ανώμαλη εποχή καλα θα έκαναν τα εθνικά κοινοβούλια να ψηφίσουν προκαταβολικά νόμους που θα απαγορεύουν αποτελεσματικά τέτοιες δράσεις της νύχτας και του σκότους.

 

Καθώς οι φήμες λένε, ότι ο υποψήφιος για πτώχευση υπέφερε από μια έλλειψη ρευστότητας σε δολλάρια, πολλά διεθνή δάχτυλα δείχνουν προς την Ευρώπη, όπου οι τράπεζες δεν "δουλέυουν" το δολλάριο. Πολύ ενδιαφέρον, μια και μια τράπεζα που θα έπερνε αποστάσεις απο το εγκληματικά διαχειριζόμενο νόμισμα με το πράσινο κουμπί του παντελονιού (το διεθνές σύμβολο του δολλαρίου, Ε.Σ.) θα έπρεπε να ανταμοιφθεί απο τις αγορές. Μπορούμε να υποθέσουμε, ότι αμερικανοί παράγοντες είναι αναμεμειγμένοι στην ιστορία, διότι το όλο θέμα διαβάζεται σαν μια απειλητική έκκληση στον κόσμο των τραπεζών, να καλύψουν την ρευστότητά τους σε δολάρια: Το τελευταίο πράγμα που θα μπορούσε κανείς σήμερα να συστήσει στις τράπεζες.

 

Αναμφίβολα όμως είναι αλήθεια, ότι όλα τα προηγούμενα "τεστ αντοχής" έδειξαν λόγω της σαφούς εξωπραγματικότητάς τους πάνω απ 'όλα ότι θεωρούν τους συνεργάτες και το κοινό σαν βλάκες. Διότι το πραγματικό άγχος το είχαν οι εκπρόσωποι των κυβερνήσεων και των τραπεζών, που έπρεπε να πουλήσουν αυτό τον ελιγμών στο κοινό σαν πραγματικότητα.

 

Έτσι τελειώνει μια εβδομάδα, η οποία "έκανε δώρο" στούς Γερμανούς την απόφαση που ελήφθη σε μια μυστική συνάντηση της επιτροπής προϋπολογισμού για το πολλαπλασιαστικό αποτέλεσμα (τον μοχλό) του Ταμείου ESFS. Το ταμείο αυτό κρατούσε την Γερμανία στην Ευρωζώνη πολιτικά βιώσιμη - και όποιος μέχρι σήμερα νόμιζε, ότι η μή κυρίαρχη Γερμανία δεν είχε εδώ καμμία αλλη δυνατότητα επιλογής, επιβεβαιώθηκε απο τον Υπουργό Οικονομικών Schäuble [2]. Το περιοδικό Der Spiegel καταδίκασε την ευρώ-πολιτική της Merkel Μέρκελ - φυσικά απολύτως σύμφωνα με το σύστημα [3] - και ασκείται και σε άλλα σενάρια του βουλιάγματος του [4].

 

Το γερμανικό χρέος υπολογίζεται για το 2010, σύμφωνα με τους τελευταίους υπολογισμούς, σε πάνω από δύο τρισεκατομμύρια - μετά τις διαδικαστικές αλλάγές υποβολής εκθέσεων και την προσαρμογή τους στις διαδικασίες της ΕΕ, έτσι ώστε συγκρίσεις με το προηγούμενο έτος δεν είναι πλέον δυνατές [5]. 

  

Εν τω μεταξύ σημαντικοί οργανισμοί, όπως ο μεγαλύτερος διατραπεζικός έμπορος νομισμάτων στον κόσμο, το ICAP (Internet Content Adaption Protocol), δείχνουν, ότι το άδοξο παιχνίδι της Ελλάδος στην Ευρωζώνη βαίνει προς το τέλος του [6]: Ύστερα απο την επιθυμία πολλών πελατών του, το ICAP δοκιμάζει απο την αρχή αυτής της εβδομάδας στούς υπολογιστές του τις συναλλαγές σε δραχμές. Η Bank of America δημοσίευσε μια μελέτη, η οποία προβλέπει μια "υπόλοιπη Ευρωζώνη" που αποτελείται απο τις πιο σταθερές χώρες της Ευρώπης. Η πολιτική κατάσταση είναι πλεόν τόσο συγκεχυμένη και δυσδιάκριτη, ώστε να καλούνται τώρα οι μυστικές υπηρεσίες να διαλευκάνουν την κατάσταση. Ειδικότερα οι στόχοι της ομοσπονδιακής κυβέρνησης φαίνονται σε ορισμένες κυβερνήσεις ότι χρήζουν εξηγήσεων [7].

 

Η Ελλάδα και η Ιρλανδία πέσαν επάνω στους συνταξιούχους τους για να κρατηθούν εν ζωή. Πολλά ελληνικά συνταξιοδοτικά ταμεία αντιμετωπίζουν την πτώχευση, ώστε κατά το προσεχές έτος άναμένονται περισσότερες περικοπές στις συντάξεις. Η κυβέρνηση θέλει τώρα να συγχωνεύσει τα προβληματικά με τα υγιή ταμεία για να τα διασώσει, όμως αυτό δεν προμηνύει τίποτε το καλό [8]. Το 81 τοις εκατό των χρημάτων ενίσχυσης γι' αυτό τον κακοποιημένο προορισμό διακοπών πάει στις τράπεζες, μόνο το 19 τοις εκατό στον κρατικό προϋπολογισμό [9].
 
Η Bank of Ireland (BOI) χρησιμοποιεί τα ταμεία των ιρλανδών συνταξιούχων πέρνοντας κερδοσκοπικά τίτλους υψηλής απόδοσης από την αγορά, τα οποία μπήκαν στο χαρτοφύλάκιό τους κατα την εξαγορά της προβληματικής οικοδομικής εταιρίας Bristol & West το 1997. Πληγέντες είναι 2.000 συνταξιούχοι για να "εξοικονομηθούν" 46.000.000 £: Το ιρλανδικό κράτος συμμετέχει με 15% στην Bank of Ireland. Απειλείται μια χιονοστιβάδα.

 

Εν τω μεταξύ, η Goldman Sachs δεν στοιχηματίζει μόνο εναντίον γερμανικών κρατικών ομολόγων με δεκαετή διάρκεια, αλλά και κατά ευρωπαϊκών επιχειρήσεων. Αυτό μπορεί να είναι μια κίνηση αντιπερισπασμού, διότι και οι προοπτικές των αμερικανικών εταιρειών κάθε άλλο παρά ρόδινες είναι: Μήπως θα έπρεπε επιτέλους να στοιχηματίσουν και οι ευρωπαϊκές τράπεζες εναντίον τους; Μια απ' αυτές, η Commerzbank, το ξεκίνησε ιδιαίτερα έξυπνα: ο στραπατσαρισμένος αυτός τραπεζικός οίκος στοιχημάτισε κατά του εαυτού του. Ο μη ειδικός εξεπλάγη απο αυτή την είδηση, ότι δηλαδή η διαπραγμάτευση παραγώγων σήμερα γίνεται με τον υπολογιστή που δημιουργεί ο ίδιος παράγωγα - και οι υπολογιστές της Commerzbank ανακάλυψαν με βάση προγραμματισμού, ότι ήρθε πλέον ο καιρός. Δεν υπάρχει ένα καλύτερο επιχείρημα για το λανσάρισμα του φόρου συναλλαγών χρηματιστηρίου.

  

Στο μεταξύ ο "Super Mario" της Ιταλίας μεταβάλει το Υπουργείο Οικονομικών σε ένα είδος πλατφόρμας συναλλαγών χρήματος. Ο σύμβουλος αυτός της Goldman εξασφάλισε για τον εαυτό του την θέση του αφεντικού της κυβέρνησης και του Υπουργού Οικονομικών. Εκ των υστέρων οι διάφορες διασυνδέσεις του προκατόχου του, Μπερλουσκόνι, με την μαφία φαίνονται σχετικά αθώες. Η Ιταλία, η τρίτη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρωζώνης, θεωρείται τώρα, ακόμη και πρίν από τη Γαλλία, ως η μεγαλύτερη μεμονομένη απειλή για το ευρώ. Μια μελέτη της ΕΚΤ και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που διέρρευσε στον βρετανικό Guardian [10], θεωρεί τον συντελεστη της υψηλής φοροδιαφυγής του περίπου 20 τοις εκατό του ακαθάριστου εθνικού προϊόντος, ως την μεγαλύτερη απειλή για την οικονομία της Ιταλίας. Έτσι υπάρχουν τώρα δύο μεγάλες επικείμενες απειλές για την Ευρωζώνη: Η αφερεγγυότητα της Ιταλίας και η υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας της Γαλλίας με ΑΑΑ. Και τα δύο θα μπορούσαν να συμβούν ακόμη πρίν τα Χριστούγεννα.

 

Έτσι μερικοί διερωρώνται, αν μάθαμε τίποτα απ' όλα αυτά και καταθέτουν συγκεκριμένα σχέδια [11] - ή εαν οι συνέπειες στα σκοντάβματα της κρίσης εθνικών και διεθνών φορέων θα έχουν μια κάποια συνέχεια.

 
Στην Γερμανία οι τέσερις εβδομάδες πρίν απο τα Χριστούγεννα λέγονται εβδομάδες Advent, απο το λατινικό adventus, ο ερχομός. Τις εβδομάδες αυτές τα παιδιά τραγουδάνε το "Advent Advent, ein lichtlein brennt..." ("Advent Advent, ένα φωτάκι καίει"), το οποίο έχει διάφορες χιουμοριστκές παραλλαγές, όπως το "Advent Advent, die Stube brennt..." ("Advent Advent, καίγεται το δωμάτιο"). Ο συγγραφέας του παρόντος διάλεξε όμως για να κλείσει το άρθρο του μια άλλη παραλλαγή: "Αdvent Advent, der Euro brennt" ("Advent Advent, καίγεται το Ευρώ"). Γι' αυτό, γράφει, δεν θα έβλαπτε, αν είχαμε στο σπίτι μας λίγα μετρητά και κάποια αποθέματα σε ζυμαρικά και κονσέρβες.

  

[1] Deutsche MittelstandsNachrichten

[2] YouTube

[3] Spiegel Online

[4] Spiegel Online

[5] MMnews

[6] Krisennews

[7] MMnews

[8] Deutsche MittelstandsNachrichten

[9] Wiener Zeitung

[10] the guardian

[11] dr-hankel.de

  

Πηγή:

http://info.kopp-verlag.de/hintergruende/europa/john-lanta/die-letzten-wochen-des-euro-haben-begonnen.html
01.12.2011 


Rubrik: Wirtschaft/Οικονομια
2.12.11
 von John Lanta

Drucken        Hoch