Ή στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε
22.09.2018

Πυθαγόρας Πυθαγορίδης: "Θρησκείες του φόβου και θρησκείες της ανόδου"

Εδώ μια τοποθέτηση του Αριστοτέλη Κακογεωργίου στο ανωτέρω άρθρο

Μεγέθυνση

Στις 29.05.2014 δημοσίευσα εδώ το άρθρο του Πυθαγόρα Πυθαγορίδη "Θρησκείες του φόβου και θρησκείες της ανόδου", η δαρβινική εξέλιξη των θρησκειών.

Την 01.06.14 ο Πυθαγόρας ξαναδούλεψε το άρθρο με προσθήκες (με μπλέ γράμματα), στο lofos.info/pythas/thrisk.html

Για το άρθρο αυτό πήρα απο τον Αριστοτέλη Κακογεωργίου και δημοσιεύω την εξής τοποθέτηση:

 

Αγαπητέ Πυθαγόρα,
Υπάρχουν δύο κατηγορίες θρησκειών.
1) Μία είναι αυτή που ιδρύεται για την κατάκτηση της ανθρωπότητας όπως είναι οι θρησκείες που πηγάζουν από  την Εβραϊκή θρησκεία με τον ένα και μοναδικό θεό ώστε τα πάντα να κατευθύνονται από ένα χέρι. Ένα κράτος, ένας θεός, μία Τράπεζα, μία Κυβέρνηση. Τα πάντα από ένα χέρι και σε ένα χέρι.
2)  Η δεύτερη κατηγορία είναι αυτή που ιδρύεται από ανθρώπους με υψηλά ιδανικά και οι οποίοι αναγορεύουν θεούς αυτούς πού έζησαν, ξεπέρασαν τα των ανθρώπων και μπορούν να αποτελέσουν πρότυπα για την γαλούχηση της ανθρωπότητας ώστε να δημιουργηθεί μιά ενάρετος και μια δίκαια κοινωνία στην οποία θα μπορούν να ζήσουν όλα τα όντα που βρέθηκαν στον πλανήτη ΓΗ αφού τα πάντα έχουν την ίδια μητέρα και τα ίδια δικαιώματα.
Η βασική δε αρχή είναι η επιβίωση του πλανήτη μας από την οποία επιβίωση εξαρτάται η ύπαρξη και η ζωή των πάντων. Όλα τα υπόλοιπα που δεν περιέχουν αυτή την αρχή αργά ή γρήγορα θα οδηγήσουν στην τελική καταστροφή και την εξαφάνιση. Αυτός είναι ο λόγος που εμείς αναβιώσαμε την θεοποίηση του Αλεξάνδρου ώστε να υπάρχουν ζωντανά πρότυπα Παιδείας και γαλούγησης της ανθρωπότητας.
Αντίθετα με τις ήδη υπάρχουσε εβραϊκές αιρέσεις που οδηγούν την ανθρωπότητα στον ρατσισμό, τον φόβο, την μοιρολατρία και την απραξία.

φιλικότατα
Αριστοτέλης Κακογεωργίου
της Ομάδος "Ε" Έψιλον και
Πρόεδρος της αναγνωρισμένης Διονυσιακής και Αλεξανδρινής Θρησκείας

Σημείωση Εμμανουήλ Σαρίδη

Ο διάλογος είναι πάντοτε καλός. Η λέξη διαλεκτική προέρχεται από την ελληνική λέξη διαλέγομαι, που σημαίνει διεξάγω συζήτηση. Στην αρχαιότητα με τη διαλεκτική εννοούσαν την τέχνη να φτάνει κανείς στην αλήθεια μέσω της σύγκρουσης αντιθέτων απόψεων. Ο όρος επικράτησε διεθνώς ως Dialectic. Στην Αγγλία παλαιότερα ο όρος αυτός ήταν συνώνυμος της Λογικής όπως και εφαρμοζόταν στη τυπική συλλογιστική των εκάστοτε ρητόρων. Όμως ο όρος αυτός από την αρχαιότητα αναφέρεται ειδικότερα στη λογική αμφισβήτηση δηλαδή στην αρχική τέχνη του «διαλέγεσθαι» με ερωτήσεις και στη συνέχεια αποκρίσεις. Λέγεται ότι πρώτος που δημιούργησε και εξάσκησε τη τέχνη αυτή ήταν ο Ζήνων ο Ελεάτης, και την οποία στη συνέχεια ανέπτυξε ο Πλάτων.
el.wikipedia.org/wiki/%CE%94%CE%B9%CE%B1%CE%BB%CE%B5%CE%BA%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE


Rubrik: Religion/Θρησκεια
3.06.14
 von Αριστοτέλης Κακογεωργίου

Drucken        Hoch