Ή στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε
26.04.2018

Θέλω να μείνω για πάντα στο Περμ

Ο μεγάλος Ελληνας μαέστρος της Οπερας, Θεόδωρος Κουρεντζής, που διακρίνεται εδώ και χρόνια στη «Μέκα της κλασσικής τέχνης», τη Ρωσία, μιλάει για τα σχέδιά του

Θεόδωρος Κουρεντζής
ITAR-TASS

του Γιαροσλάβ Τιμοφέγιεφ, Izvestia

 

Η όπερα του Περμ μπήκε στο τελικό στάδιο της μάχης για τη «Χρυσή μάσκα». Δηλαδή για το βραβείο του σπουδαιότερου θεατρικού φεστιβάλ στη Ρωσία. Η ομάδα καλλιτεχνών της οποίας ηγείται ο μαέστρος της Οπερας, Θεόδωρος Κουρεντζής, παρουσίασε στη Μόσχα το έργο του Μότσαρτ, Così fan tutte, και το Medeamaterial του Πασκάλ Ντισαπέν.

 

Izvestia: Το Così fan tutte που ετοιμάσατε, ηχογραφήθηκε πρόσφατα από την εταιρία Sony. Ποιό άλλο έργο σχεδιάζετε να κυκλοφορήσετε σε CD;

 

Θεόδωρος Κουρεντζής: Την «Ιεροτελεστία της Άνοιξης» του Ρομέο Καστελούτσι, την οποία θα παρουσιάσουμε και θα ηχογραφήσουμε τον Ιούλιο. Σκεφτόμουν εδώ και καιρό, με ποιό τρόπο να γιορτάσουμε τα 100 χρόνια του μπαλέτου Στραβίνσκι. Όλες οι επιλογές που αφορούν τη χορογραφία έχουν ήδη δοκιμαστεί, μετά την Πίνα Μπάους τίποτα νέο δεν έχει εμφανιστεί. Και γενικά, όλοι πλέον έχουν συνηθίσει την «Άνοιξη», που έγινε πια κλασσική. Μόνο ο επαναστάτης Καστελούτσι μπορεί να αναβιώσει εκείνο το ριζοσπαστικό πνεύμα που επικρατούσε στην πρεμιέρα της «Άνοιξης». Είναι αρκετά πιθανό ότι η παράστασή μας θα τύχει εχθρικής υποδοχής. Το Περμ -η πόλη του Ντιάγκιλεφ- πρέπει να βρίσκεται ένα βήμα μπροστά από την Ευρώπη, δεν μπορούμε να μένουμε πίσω.

 

ΕΡ: Πώς αξιολογείτε το πρόσφατο ντεμπούτο σας με τη Φιλαρμονική ορχήστρα της Βιέννης;

 

..........................................

 

Διαβάστε ακόμα:

Ο πλούτος της Ρωσίας είναι η Τέχνη

 

............................................

 

ΑΠ: Ήταν επιτυχημένο. Η Φιλαρμονική της Βιέννης είναι η πιο παραδοσιακή ορχήστρα της Ευρώπης. Εξάλλου, η ομάδα που είχα δεν αποτελούταν από νέους, αλλά από εκείνους που έπαιζαν παλαιότερα με τον Κλάιμπερ και τον Μπερνστάιν. Το να εργαστείς μαζί τους, όπως με την Musica Aeterna (σ.σ. ορχήστρα δωματίου, την οποία δημιούργησε ο Κουρεντζής), είναι αδύνατο. Επομένως, ήταν ένα πείραμα, το οποίο έπρεπε να δείξει κατά πόσο θα μπορούσαν να μετακινηθούν από τα ειωθότα αυτοί οι άνθρωποι που είχαν συνηθίσει να παίζουν Μότσαρτ με τον δικό τους τρόπο. Πολλοί περίμεναν ότι θα καταλήξει σε σκάνδαλο, πίστευαν ότι θα αναποδογυρίσω τη Φιλαρμονική κατά 180 μοίρες. Καταλάβαινα όμως, πως είχα μόνο μια πρόβα, και ότι γι’ αυτό θα ήταν καλύτερο να εργαστούμε πάνω σε μια διαφορετική ερμηνεία, παρά να προσπαθήσουμε να ξεκινήσουμε τα πάντα από το μηδέν.

 

Βιτριόλι στο Μπολσόϊ!

ΕΡ: Συνεργάζεστε με το Θέατρο Μπολσόι;

 

ΑΠ: Παλαιότερα είχα εργαστεί στο συμβούλιο των μαέστρων. Μετά εμφανίστηκε στο Θέατρο η θέση του γενικού διευθυντή ορχήστρας, και το συμβούλιο διαλύθηκε. Έχω καλές σχέσεις με τη διεύθυνση και με προσκαλούν να ανεβάσω κάτι στο Μπολσόι, αλλά το πρόγραμμά μου είναι γεμάτο.

 

ΕΡ: Ποιά είναι η γνώμη σας για την επίθεση με οξύ στον Σεργκέι Φίλιν του Μπολσόϊ;

 

ΑΠ: Είμαι σοκαρισμένος. Είναι πολύ κρίμα που ανάλογα γεγονότα φτάνουν να συμβαίνουν στον καλλιτεχνικό χώρο. Αρχίζεις και σκέφτεσαι, τι μπορεί να περιμένεις στη συνέχεια. Λένε ότι τη σοβιετική περίοδο, οι ίντριγκες και ο φθόνος στο Θέατρο Μπολσόι υπήρχαν σε ακόμη μεγαλύτερο βαθμό, αλλά τέτοιες μέθοδοι δεν θα μπορούσαν να υπάρξουν. Πρέπει να μας απασχολήσει όλους το γιατί φτάσαμε ως εδώ, και να βγάλουμε τα συμπεράσματά μας. Στο Θέατρο πρέπει να κατανοήσουν ότι η ατμόσφαιρα δεν είναι υγιής και απαιτεί αλλαγές. Το Μπολσόι δεν πρέπει να είναι μόνο βιτρίνα. Πρέπει να είναι ένας οργανισμός ο οποίος πραγματικά φωτίζει και ανοίγει νέες κατευθύνσεις.

 

Θέατρο, η οικογένεια της δημοκρατίας

 

ΕΡ: Δεν φοβάστε για την ασφάλειά σας στο Περμ;

 

ΑΠ: Όχι, στο θέατρό μας επικρατεί απόλυτη δημοκρατία. Είμαι Έλληνας, και γνωρίζω τι είναι αυτό. Είμαστε όλοι φίλοι, μου μιλούν όλοι στον ενικό. Είναι σημαντικό να γίνει κατανοητό ότι οι καλλιτέχνες σου είναι η οικογένειά σου. Και με την οικογένεια πρέπει να προσπαθείς να ζεις αρμονικά.

 

ΕΡ: Διαθέτετε ρωσική υπηκοότητα;

 

ΑΠ: Όχι.

 

Θέλω τη ρωσική υπηκοότητα

 

........................................

 

Δείτε ακόμα:

Έχω ζηλέψει μουσικούς πανηγυριών

 

.......................................

 

ΕΡ: Δεν επιθυμείτε να τη λάβετε;

 

ΑΠ: Το θέλω. Έχω καταθέσει από καιρό αίτηση, από τότε που ήμουν στο Νοβοσιμπίρσκ. Μου απάντησαν ότι είναι γι’ αυτούς μεγάλη τιμή, υπήρξαν επιστολές από υπουργό και από τον πρόεδρο, αλλά η υπόθεση δεν έχει προχωρήσει ως τώρα. Αγαπώ τη Ρωσία. Ενώ όλοι θέλουν να φύγουν από εδώ και να πάρουν ξένη υπηκοότητα, εγώ συνειδητά θέλω να λάβω τη ρωσική.

 

ΕΡ: Όταν μετακομίσατε στο Περμ, εκεί ήταν ο Μαράτ Γκέλμαν, ο Εντουάρντ Μπογιακόφ, ήταν ζωντανή ακόμη η ιδέα της πολιτιστικής επανάστασης. Σήμερα έχετε μείνει μόνος.

 

ΑΠ: Το θέατρο του Περμ αποτελεί για μένα την τελευταία ελπίδα αποκέντρωσης της ρωσικής τέχνης. Η τέχνη στη Ρωσία οδεύει προς τα κάτω, ενώ εμείς ανεβαίνουμε. Και είναι δίκαιο ότι η Sony δεν ηχογραφεί τον Μότσαρτ στο Θέατρο Μπολσόι, αλλά στο Περμ. Όλοι αυτοί οι μεγάλοι οργανισμοί είναι πολύ άκαμπτοι, έχουν κάποιες παγιωμένες παραδόσεις. Το βήμα προς τα εμπρός μπορούν να το κάνουν εκείνοι που διαθέτουν ευκινησία.

 

Στο Περμ η παράδοση στο μπαλέτο είναι ισχυρή, στην Οπερα όμως όχι, και αυτή τη δημιουργούμε μόλις τώρα. Το όνειρό μας είναι μετά από 50 χρόνια το Περμ να έχει μετατραπεί στο ρωσικό Σάλτσμπουργκ. Για να γίνει αυτό πρέπει να συσταθεί εδώ ένα ωδείο με σύγχρονο εκπαιδευτικό σύστημα. Αυτό δεν μπορεί να επιτευχθεί στα ωδεία της πρωτεύουσας, επειδή είναι και αυτά πολύ προσκολλημένα στις παραδόσεις.

 

ΕΡ: Το συμβόλαιό σας είναι διάρκειας πέντε ετών. Θα μείνετε περισσότερο;

 

ΑΠ: Θα ήθελα να μείνω στο Περμ για όλη μου τη ζωή. Είναι πολύ ευχάριστο να πετάς για να διευθύνεις τη Φιλαρμονική της Βιέννης, από το Περμ, και όχι από το Παρίσι. 

 

Πηγή: rbth.gr/arts/2013/02/24/thelo_na_meino_gia_panta_sto_perm_20285.html


Rubrik: Interviews-Portraits
24.02.13
 von Γιαροσλάβ Τιμοφέγιεφ, Izvestia

Drucken        Hoch