Ή στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε
16.07.2018

Ύδωρ, υδρογονάνθρακες και χρήμα

H παγκοσμιως εμφανιζομενη στενοτητα σε ποσιμο γλυκο νερο και σε υδρογονανθρακες, σε σχέση με το επικρατούν καπιταλιστικό σύστημα, θα εχει πολύ αρνητικες επιδρασεις στη ζωή των αμέσως επόμενων γενεών

Μεγεθύνατε

Dr.-Ing. Georg Chaziteodorou                          

Privatdozent an der RWTH Aachen                                    

Bleibergweg 11, 40885 Ratingen  

 

05.01.2012 

  

ΥΔΩΡ, ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΕΣ ΚΑΙ ΧΡΗΜΑ. ΡΕΥΣΤΟΤΗΤΕΣ, ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΣΑΝ ΜΙΑ ΕΞΟΥΣΙΑ ΜΕ ΣΥΜΠΑΡΑΣΥΡΟΥΣΑ ΒΙΑ, ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ 

 

Μια αναλυση του Γ. Θ. Χατζηθεοδώρου Δοκτορος πτυχιουχου μηχανικού                                                                                                                  

Υφηγητου Πολυτεχνειου Ααχεν Γερμανιας 

 

Dimitris N. Adamopoulos

Eschersheimer Ldstr. 445

D-60431 Frankfurt am Main  

makrinitsa@hotmail.com

  

 

Η φωτια που φωτιζει, κατα την διδασκαλια των αρχαιων Ελληνων, μαζι με το Νερο, Αερα, Υλη και «Αιθερα» ανηκει στα πεντα βασικα στοιχεια της υπαρξης των παντων. Η υπαρξη του πεμτου στοιχειου των αρχαιων Ελληνων, του «Αιθερα», την οποια εκτοπισεν ο Einstein διατυπωνοντας της θεωριαν της σχετικοτητας του, ξαναανακαλυφθηκε απο την επιστημη και για αποπροσανατο-λισμο βαφτησθηκεν και πηρε το ονομα «Quintessenz» κ.α. χωρις ομως  να δωθη απαντιση στην υπαρξη ‘η μη του κενου χωρου (1, 2). Το δυναμικο κενο «Αιθερας», ειναι σαν μια ησυχη λιμνη μιας καλοκαιρινης νυχτας, οπου η επιφανεια της χα’ι’δευεται ηπια απο ζευγαρια ποσιτρονιων και ηλεκτρονιων και φωτιζεται οπως φωτιζουν οι κολοφωτιες (3).

 

H παγκοσμιως εμφανιζομενη στενοτητα σε ποσιμο γλυκο νερο και σε υδρογονανθρακες εχει μεγαλη σημασια με αρνητικες επιδρασεις επι των σημερινων ανθρωπων. Το ενα, το ποσιμο γλυκο νερο, διοτι ειναι απαραιτητο για την επιβιωση των ανθρωπων και δεν αντικαθισταται. Το αλλο, οι υδρογονανθρακες, διοτι ειναι απαραιτητες για την διατηρηση της οικονομικης-βιομηχανικης ευημεριας των σημερινων ανθρωπων. Ενα τριτο, με παγκοσμια επιδραση ρευστο, που εξαρταται με τα αλλα δυο ρευστα, ειναι το χρημα. Τα τρια αυτα ρευστα ρεουν μαζι και εξουσιαζουν τον κοσμο. Η πακοσμια οικονομικη κριση που ζουμε σημερα οφειλεται στο μεγαλυτερο μερος της στην νεοφιλελευθερη φιλοσοσια της οικονομιας. Στην φιλοσοφια αυτη οφειλεται η παγκοσμια αντιρυθμιση των Αγορων απο τα κρατη και η χωρις ορια απληστια των κερδοσκοπων και των τραπεζων. Η Αγορα των νεων τεχνικων προ’ι’οντων της οικονομιας (ομολογα, παραγωγα, Hedge-Fonds, ιδιωτικα-Equity, πιστοποιητικα, διαφορα στοιχηματα κ.α) που σκοπευει να συνδεση ροψοκινδυνους τιτλους χρεων και να τους προωθηση παραπερα, κατερρευσεν. Ακομη στο πρωτο τριτο του 19. μ.Χ. αιωνα τα κεφαλαιακα ρευματα συνδεονταν ως επι το πλειστον με κρατικα πλαισια προ’υ’ποθεσεων, με σταθερες τιμες συναλλαγματος και με σταθερες συμβασεις. Σημερα μετακινουνται αυτα απο τους μετοχους, απο τα Investmentfonds και χρηματιστικη οικονομια και συμπλεκονται με την πραγματικη οικονομια. Η υπερβολικα μικρη ρυθμιση απειλει την καταρρευση των κεφαλαιακων ρευματων, η υπερβολικα μεγαλη ρυθμιση απειλει την ασφυξια αυτων. Αυτο ειναι σημερα το κυριο προβλημα του νεοφιλελευθερου καπιταλιστικου οικονομικου συστηματος.

 

Μια με μεγαλη εγνοια ματια προς το μελλον προ’υ’ποθετει την λεπτομερη αναλυση του παρελθοντος και του παροντος. «τα τ’ εοντα τα τ’ εσομενα προ τα τ’ εοντα». Η γηινη επιφανεια με τα 510 εκατομμυρια τετραγωνικα χιλιομετρα της καλυπτεται απο την ξηραν με περιπου 30 % (153 εκατομμυρια τετραγωνικα χιλιομετρα). Εαν αφαιρεθουν οι καταλληλες για την ζωη περιοχες, οπως π.χ. οι παγωμενοι πολοι, μενουν σαν υπολοιπο 135 εκατομμυρια τετραγωνικα χιλιομετρα. Απο αυτα καλιεργουνται σημερα περιπου το 10 %, δηλαδη 13,5 εκατομμυρια τετραγωνικα χιλιομετρα.

 
Ειναι ο χωρος του πλανητη γη αρκετα μεγαλος και σε θεση για να θρεψη τα στο μελλον τα ανθρωπινα οντα ;

 
Η πληθιασμικη εξελιξη του ανθρωπου, προ και μετα Χριστον, μπορει να παραστη απλοποιημενα (4, 5) ως εξης :

 

π.Χ.                  Εκατομμυρια                   μ.Χ.              Εκατομμυρια

 

8.000                      10                         1.650                    400  
7.000                      12                         1.800                   1000
6.000                      15                         1.950                   2400
5.000                      20                         1.965                   3350  
4.000                      30                         1.975                   4050
3.000                      40                         1.985                   4920
2.000                      50                         2.000                   6400   
1.000                      60
0                          100                         2.008                   6700    
                                                         2.011                   7000
                                                         2.030                   9025 
                                                         2.050                   9742
                                                         2.100                 11250

                                      

Ποτε δεν αυξηθηκε ο παγκοσμιος πληθυσμος τοσο γρηγορα οσο τα τελευταια 200 χρονια. Η μεταβαση απο υψηλα σε χαμηλοτερα ποσοστα θανατου και γεννησεων μιας χωρας ονομαζεται «δημογραφικη Μεταβαση». Η Μεταβαση αυτη αρχιζει με μια περισσοτερο ‘η λιγοτερο μακραν περιοδο, κατα την οποια μειωνονται τα ποσοστα θανατου ενω τα ποσοστα γεννησεων παραμενουν αμεταβλητα. Στην πρωτη αυτη φαση αυξανεται ο πληθυσμος στον βαθμο αυξησης της διαφορας μεταξυ των ποσοστων γεννησεων και θανατων. Μετα μειωνεται ο βαθμος αυξησεως του πληθυσμου. Η δευτερη αυτη φαση τελειωνει εαν και τα δυο ποσοστα εξισορροπουνται και ο αριθμος του πληθυσμου σταθεροποιηθη σε μια σταθερη κλιμακα. Εκει που τα ποσοστα γεννησεων μειωνονται κατω απο τα ποσοστα θανατου, εχουμε μειωση του αριθμου του πληθυσμου. Ο 21. μ.Χ. αιωνας θα ειναι ο αιωνας επιταχυνσης της πληθυσμιακης γηρανσης. Οι χωρες της βορειας Αμερικης και της Ε.Ε. δεν θα ειναι σε θεση να αναναιωσουν αυτοδυναμα τους πληθυσμους τους και θα εξαρτωνται απο την αυξηση της μεταναστευσης. Το 1950 ζουσε το 29 % του παγκοσμιου πληθυσμου στην Ευρωπη. Σημερα ζει το 17 % του παγκοσμιου πληθυσμου και το 2050 θα ζει μονο το 12 %. Το 1950 ζουσε το 9 % του παγκοσμιου πληθυσμου στην Αφρικη.

 
Σημερα ζει το 14 % του παγκοσμιου πληθυσμου στην Αφρικη και το 2050 θα ζει το 22 %. Απο τα 11,25 δυσεκατομμυρια ανθρωπους του ετους 2100 θα ζουν οι περισσοτεροι ανθρωποι στην Ασια, στην Αφρικη και στην λατινικη Αμερικη και δη ως εξης:

 

Σε εκατομμυρια ανθρωπους 

 

Ετος    Αφρικη  Ασια     Ευρωπη Αυστρ. Β. Αμερικη Ν. Αμερικη Υφηλ. 

1.965   310,7    889,7     674,9    10      294,2        166,2      3348,8  
1.975   389,0  2343,0      732,0   16       354,0        221,9      4054,0
1.985   520,0  2863,0      792,0   20       431,0        291,0      4917,0
2.000   779,0  3701,0      886,0   25       578,0        420,0      6389,0
2.030  1329,0  5100,0    1040,0   35       850,0        680,0      9025,0
2.050  1646,0  5300,0    1116,0   40       910,0        730,0      9742,0
2.100  1759,3  6527,8    1173,8   49       949,9        790,2    11250,0    

 

Απο τους περισσοτερους των 9 δισεκατομμυριων ανθρωπους του ετους 2.030 μ.Χ. θα ζουν περιπου 7,2 δισεκατομμυρια ανθρωποι (περιπου 80 % της υφηλιου) στις χωρες του τριτου και τεταρτου κοσμου. Για την διατροφη, ρουχισμο κ.α. απαιτουνται για 800 ανθρωπους περιπου ενα τετραγωνικο χιλιομετρο. Για να μπορεση να εξασφαλιστη η διατροφη του παγκοσμιου πληθυσμου θα πρεπει η γεωργια να αυξηση την παραγωγικοτητα της. Στην γεωργια πηγαινει το 70 % του παγκοσμια καταναλωσημου γλυκου νερου. Εαν εξ αναγκης αυξηθει στις            
επομενες δεκαετιες η αρδευση των επιφανειων της γεωργιας, θα αυξηθει κατα πολυ και η παγκοσμια καταναλωση γλυκου νερου. Ενας αποφασιστικος παραγοντας για την παγκοσμια μελλοντικη διαθεσιμοτητα του γλυκου νερου ειναι συνεπως η εντατικοτητα της αρδευσης και η εξελιξη τεχνολογιων με την βοηθεια των οποιων θα μειωνεται η καταναλωση του γλυκου νερου.

  

Συνολικα καταναλωνει σημερα ο ανθρωπινος πληθυσμος της γης καθε ημερα κατα μεσο ορο και κεφαλη 2420 χιλιοθερμιδες. Το συνολικο ποσο προ’ι’οντων διατροφης που οφειλει να παραχθη υπολογιζεται ως εξης :

 

Ετος                                 Προ’ι’οντα διατροφης 
                                     Δισεκατομμυρια χιλιοθερμιδες ημερησιως       

 

1975                                              9,80
1985                                             11,90
2000                                             15,50
2011                                             16,94
2030                                             21,84
2050                                             23,58
2100                                             27,22

 

Η επεκταση της καλλιεργεισιμης επιφανειας της γηινης ξηρας και η αποδοτικοτερη εκμεταλλευση του θαλασσιου περιβαλλοντος και της υδροπονιας παραλληλα με την συνθετικη παραγωγη προ’ι’οντων διατροφης, γινεται δυνατη υπο προ‘υ’ποθεσεις, η διατροφη περισσοτεραων των 11 δισεκατομμυριων ανθρωπων.

 
Συνεπως η συνολικη παραγωγη ειδων διατροφης θα ειναι υπο προ’υ’ποθεσεις επαρκης για την καλυψη των διατροφικων αναγκων του αυξανομενου γηινου ανθρωπινου πληθυσμου εως το ετος 2100 μ.Χ. Οι ελλειπεις υποδομες ομως και η ανεπαρκης διανομη, σε συνδιασμο με την πολιτικη ασταθεια, την χρονια φτωχεια και την διαφθορα παγκοσμια, θα οδηγησουν σε διατροφικα προβληματα ιδιαιτερα σε μεγαλες περιοχες της Ασιας και Αφρικης. Τα ως ανω αποτελεσματα προ’υ’ποθετουν την αποφυγην μεγαλων πολιτικων διαταραχων και ενος πυρηνικου πολεμου.

 

Η Φυση και μαζι της το Κλιμα ποτε δεν ηταν σταθερα μεγεθη, οπως σημερα θελουν να εχουν οι ετσι ονομασθεντες «Προστατες της Φυσης ‘η Οικολογοι». Μια ανασκοπηση στο παρελθον του πλανητη μας ριχνει αχτιδοβοληματα στην ερωτηση κατα ποσο οι θερμοι περιοδοι ηταν οι χειροτεροι και οι ψυχροι οι καλυτεροι ‘η εαν μια τετοια αξιολογηση δεν εχει λογικο υποβαθρο καθ’οτι ο ανθρωπος αντιδρα στις μεταβολες και προσαρμοζεται αντιστοιχα. Κατα το μεγαλυτερο μερος της ιστοριας του ο πλανητης γη σε καμια περιπτωση δεν υπηρξε ο ησυχος και σταθερος τοπος. Εζησε μεταβολες μεταξυ θερμες και πολυ σκληρες κρυες φασεις. 

 

Ο θερμοστατης της γης ειναι ενα πολυ αυαισθητο οργανο. Μεταξυ των ζωντων κατοικων του πλανητη μας και του θανατου η αποσταση ειναι πολυ μικρη. Ηδη μια μικρη αποκλιση στις δυναμικες διαδικασιες που εκαναν τον πλανητη μας ετσι που τον γνωριζουμε, μπορει να εχη τετοιες επιδρασεις στην γηινη ατμοσφαιρα και συνεπως στις κλιματολογικες καταστασεις που σημερα επικρατουν, που ουτε καν να τις φαντασθουμεν μπορουμεν. Λογω της αγνοιας μας για την ισσοροπια των παραγοντων στην ατμοσφαιρα και των αλληλοεπιδρασεων τους που ρυθμιζουν τις κλιματολογικες καταστασεις ζουμε πραγματι επικινδυνα. 

 

Ακομη δεν γνωριζουμε πολλα πραγματα ‘η πιστευουμε οτι γνωριζουμε, για τους μηχανισμους που μπορουν να επιδρασουν πολυ γρηγορα στο «θερμομετρο» της γης, δηλαδη δεν γνωριζουμε ποια κατασταση στο
μελλον ειναι η πιθανοτερη.

 

Λόγω μεγέθους και τεχνικών δυσκολιών διαβάστε τη συνέχεια στο:

http://www.arxaiaithomi.gr/?p=54458 


Rubrik: Politik/Πολιτικη
16.01.12

Drucken        Hoch