Ή στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε
14.12.2018

Ηγέτες των ΠΑΜ + άλλα καυτά θέματα

Δημοσιεύω την αλληλογραφία ανάμεσα στον Σταύρο και τον Νίκο, έτσι υπογράφουν τα γράμματά τους. Το επίθετο του Σταύρου δεν μου είναι γνωστο, ο Νίκος είναι ο Νίκος Γεωργαντζάς. Και με μία παρέμβαση δική μου

Μεγεθύνατε

Παρέμβαση Εμμανουήλ Σαρίδη

 

Δεν συνηθίζω να κομμεντάρω άρθρα και γράμματα που μου στέλνονται για δημοσίευση, εδω όμως θα κάνω μια εξαίρεση. Θα παρέμβω στην αλληλογραφία μεταξύ του Σταυρου, που αντιπροσωπεύει το κίνημα Πατριωτικό Μέτωπο (ΠΑΜ) και του Νικου Γεργαντζά.

 

Ο λόγος είναι, ότι θεωρώ τα κινήματα, ιδιαίτερα αυτά που έχουν ξεφυτρώσει τον τελευταίο καιρό σαν μανιτάρια στην Ελλάδα, σαν πολύ suspekt (αγγλικά suspect), ελληνικά ύποπτα. Γιατί; Απο χρόνια τώρα μελετώ τέτοια κινήματα, που μέχρι πριν λίγο λάβαιναν χωρα με το όνομα bunte Revolutionen / colored revolutions (παρδαλές επαναστάσεις) ιδιαίτερα σε χώρες του πρώην Ανατολικού Συνασπισμού, με σκοπό την διάλυση και των τελευταίων σοσιαλιστικών δομών που τυχόν είχαν παραμείνει ακόμη και την έλευση της Δημοκρατίας (!!). Σήμερα, με άλλη μορφή, τα βλέπουμε εκτός απο την πατρίδα μας και στην Τυνησία, Αλγερία ή Αίγυπτο. Και ασφαλώς δεν θα σταματήσουν εκεί. Ούτως όμως ή άλλως, εξυπηρετούν ΟΛΑ έναν και μοναδικό σκοπό, την Παγκοσμιοποίηση.

 

Σε μια  ανάλυση μου εδω στις 24.04.2009 με τον τίτλο "Αποσταθεροποιηση με συστημα" έγραφα: "Ολα τα «αντιστασιακα» κινηματα που ελαβαν χωραν στην Ανατολικη- και Νοτιοανατολικη Ευρωπη και τον Καυκασο μετα την διαλυση της Σοβιετικης Ενωσεως, εγιναν κατα το πρωτυπο του Otpor! (Αντισταση!), του κινηματος των φοιτητων στο Βελιγραδι εναντιον του Μιλοσεβιτς το 2000. Κατα το προτυπο του Otpor! εγινε το κινημα Mjaft! (Αρκετα!, Φτανει πια!) το 2002 στα Τιρανα και το Kmara!, (φτανει πια!) της «ροζ επαναστασης» του 2003 στην Τιφλιδα για το γκρεμισμα του προεδρου Eduard Schewardnadse και την αντικατασταση του απο τον φιλο των ΗΠΑ, Mikhail Saakashvili (που σημερα οι ιδιοι επαναστατες του φωναζουν «Mischa, zadi!» - «εξαφανισου!», «δεινε του»!). Κατα τον ιδιο τροπο εγινε και το Pora! (Ηρθε η ωρα!) των επαναστατημενων φοιτητων και νεολαιων της «πορτοκαλι επαναστασης» εναντιον του προεδρου Kutchma το 2004 στην Ουκρανια για την αντικατασταση του απο τον φιλοδυτικο Viktor Yushchenko, το «KelKel!» (Αναγεννηση!), η «επανασταση της τουλιπας» (αλλοι την ονομαζουν επανασταση της «Γιουρτας») με τις ταραχες και καταστροφες του οχλου που ξεσηκωσαν δυτικα πρακτορεια και πρακτορες το 2005 στην  πρωτεύουσα Μπισκέκ του Κιργησταν και το «Subr!» (Βονασος!) με τις μαζικες συγκεντρωσεις της αντιπολιτευσης και τις ταραχες μετα την νίκη του Αλεξάντερ Λουκασένκο κατα τις προεδρικές εκλογές στην Λευκορωσια το 2006. Τα ιδια έγιναν και στην Μολδαβια, την Ταιλανδη και παντου, οπου ξενοι οργανισμοι, ιδρυματα και μυστικες υπηρεσιες, σε συνεργασια με ντοπιες δυναμεις, ξεσηκωνουν τον κοσμο, υποσχομενοι λαγους με πετραχειλια, αρκει να τον φερουν σε αντιθεση με την κυβερνηση, να αποκαθηλωσουν τον ανεπιθυμητο ηγεμονα η να επιφερουν την απαξιωση των θεσμων του κρατους και την αποσταθεροποιηση του".
http://www.berlin-athen.eu/index.php?id=205&tx_ttnews[pointer]=5&tx_ttnews[tt_news]=1026&tx_ttnews[backPid]=220&cHash=79532736d027446a5c17b801d0ab983b

 

Το Mjaft! στην Αλβανία και το Kmara! στην Γεωργία (φτανει πια!), ήταν όμως και το σύνθημα που κραύγαζε μερικά χρόνια αργότερα μέσα στην Βουλή και ο νυν πρωθυπουργός μας Geoffrey, όταν κατηγορούσε τον Καραμανλή για τις προσπάθειες που έκανε να νοικοκυρέψει κάπως το κράτος. Και το ίδιο σύνθημα φώναζαν την ίδια εποχή και στην Μολδαβια οι νεολαιοι και φοιτητες που αμφισβητούσαν την επανεκλογη του κομμουνιστη ηγετη Wladimir Woronin και γι' αυτό τα εκαναν στην πρωτεύουσα Chisinau την 05.04.2009 γυαλια-καρφια, το ίδιο σύστημα φώναζαν στην Γεωργια αγανακτισμενοι πολιτες που εξεγερθησαν εναντιον του «ανθρωπου» των ΗΠΑ, Mikhail Saakashvili, στην Ταιλανδη, οπου οι κοκκινομπλουζακηδες του Κομματος People Power (PPP) του Thaksin Shinawatra ξεσηκωθηκαν εναντιον του φιλοβασιλικου προεδρου Abhisit Vejjajiva, που είχαν φέρει στην αρχή οι κιτρινομπλουζακηδες της «Λαϊκής Συμμαχίας για τη Δημοκρατία» (PAD), στην Βενεζουελα το 2008, όπου οι φιλοδυτικοί κυβερνήτες πολλων πολιτειων είχαν ξεσηκωθεί εναντίον του Hugo Rafael Chávez Fríaz.

 

Νομίζω, ότι αυτά αρκούν για να δείξουν τον ρόλο που παίζουν τέτοια κινήματα στις διάφορες χώρες. Ένας ρόλος, που είναι συστατικό στοιχείο της στρατηγικής του Διεθνούς Σιωνισμού για την ανεπίσημη άσκηση της παγκόσμιας εξουσίας. Τέτοια κινήματα λοιπόν ουδέποτε και πουθενά δεν ήσαν αυθόρμητα, αλλά πολύ προσεκτικά μελετημένα, με αφθονη χρηματοδότηση των ηγετών τους (απο τον Σόρος κ.α.) και με την αμέριστη υποστήριξη των ΜΜΕ της Δύσεως και της μεταλλαγμένης αριστερής διανόησης, που στην ουσία είναι σήμερα στην υπηρεσία των μεγάλων Αφεντικών του Σιωνισμού. Και παρά το ότι αυτό θα δυσαρεστήσει πολλους, θεωρώ ότι τα κινήματα που έχουν δημιουργηθεί και δρούν σήμερα στην Ελλάδα (Κίνημα Θεοδωράκη, ΠΑΜ, Διάσπαση ΣΥΡΙΖΑ, Κίνημα Μάνου, Κίνημα Ντόρας και πολλά άλλα), ανήκουν στην κατηγορία αυτή, ασχέτως του αν οι ηγέτες τους έχουν αγνές προθέσεις. Το δεν το γνώριζα, σε τέτοιες περιπτώσεις, δεν το δέχομαι σαν δικαιολογία. Η διαφορά με τα κινήματα της παλιάς γενιάς είναι, ότι η κινητοποίηση των πολιτών στην περίπτωση της Ελλάδος δεν γίνεται σήμερα για την αποκαθήλωσση του Geoffrey, Θεός φυλάξει, ο ανθρωπος δεν έφερε ακόμη εις πέρας την αποστολή του. Αλλά για την δημιουργία φασαρίας και αναρχίας στο εσωτερικό (διόδια, μην πληρώνετε το ένα, μην υπακούετε στο άλλο) και συμμαχιών για την εξάπλωση της ανομίας και σε άλλες χώρες (Σερβία, Ρωσία και αλλού), αυτά που προβλέπει και το πρόγραμμα της Παγκοσμιοποίησης.    

 

Πάμε τώρα στην αλληλογραφία


01/24/2011

Αγαπητέ κ. Γεωργαντζά,


Το ΠΑΜ, δεν έχει ηγέτες. Έχει συντονιστές και πυρήνες. Κατά την ταπεινή μας άποψη, δεν χρειαζόμαστε "μεσσίες" και "σωτήρες". Χρειαζόμαστε επαναστατημένο Λαό. Και αυτό το είδος δυστυχώς είναι εν ανεπαρκεία στη χώρα μας, προς στιγμήν τουλάχιστον.

 

Σχετικά τώρα με το ΠΑΜ, έχει πάνω από 60 πυρήνες σε όλη την Ελλάδα και περί τα 12.000 μέλη. Οι Πυρήνες του λειτουργούν στη λογική της αυτοοργάνωσης, δεδομένης φυσικά της αποδοχής ενός ελαχιστοποιημένου προτύπου πολιτικής δράσης. Δεν έχει λοιπόν "προσωποπαγή" συγκρότηση και ούτε πρόκειται να αποκτήσει. Και αυτό φυσικά δεν είναι δική μας επινόηση. Είναι μάθημα, από το πάθημα του Αργεντίνικου λαού, τον οποίο επισκεφτήκαμε πέρσι, και από τον οποίο διδαχθήκαμε.

 

Παρακολουθούμε από κοντά την έκφραση της καθημερινής σας αγωνίας για τα τεκταινόμενα στη χώρα μας. Τα πράγματα είναι όπως τα περιγράφετε και ακόμη χειρότερα. Ωστόσο, λόγω της έλλειψης άμεσης και φυσικής επαφής σας με την ελληνική πραγματικότητα όπως αυτή διαμορφώνεται, διατηρείτε θα λέγαμε μια μάλλον "ρομαντική" εικόνα, για τους συνελληνες οι οποίοι "ανησυχούν" για τις εξελίξεις. Και αυτό πολύ απλά γιατί, αν όλοι αυτοί οι οποίοι σας λένε ότι ανησυχούν, έθεταν τον εαυτό τους στην υπηρεσία της Πατρίδας και του Λαού μας, ως απλοί στρατιώτες κατ' αρχήν - όπως πράττουμε εμείς του ΠΑΜ - και όχι με τη λογική του "αν ήμουν εγώ πρωθυπουργός", ίσως τα πράγματα να ήταν καλύτερα.

 

Το Πατριωτικό Μέτωπο, συσπειρώνει αυτή τη στιγμή, ολοένα και περισσότερους Έλληνες Πατριώτες, στη λογική της αυτοοργάνωσης και παράλληλα συμπαράταξης. Την ίδια στιγμή, αναπτύσσει συμμαχίες σε όλο τον κόσμο, τόσο με αντίστοιχα πατριωτικά κινήματα, όσο και με το φυσικό ιστορικό μας χώρο, τα Βαλκάνια και τη Ρωσία. Εντελώς πρόσφατα, ανοίξαμε γέφυρα επικοινωνίας και με τις επίσημες Κινεζικές αρχές. Κάνουμε δηλαδή ότι είναι ανθρωπίνως δυνατό, για να υπηρετήσουμε την Πατρίδα και τον Λαό μας χωρίς αυταρέσκειες, ναρκισσισμούς και προβολή ονομάτων. Δυστυχώς στο πρότυπο του στρατηγού-στρατιώτη, που υπηρετεί το ΠΑΜ, δεν μπορούν να βολευτούν άτομα που είναι ικανά, είναι όμως ταυτόχρονα και άκαρπα, λόγω της εμμονής τους στη λογική του "εγώ ειμί το φως το κόσμου, ο ακολουθών εμεί, ουκ εν τη σκοτία έσει".

 

Στην πρόσφατή μας σύσκεψη με τους συντονιστές μας κ. Γεωργαντζά, τέθηκε το ζήτημα του "ηγέτη", όπως περίπου το θέτετε εσείς. Αυτό το οποίο δεν αντιλαμβανόμαστε γενικώς και κατά κανόνα είναι το γεγονός ότι, οι εκάστοτε "ηγέτες" οι οποίοι αναδείχθηκαν σε διαδικασίες επ-ανάσταστης του Έθνους, με την έννοια την οποία τους αποδίδουμε συνήθως, ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΑΝ ΠΟΤΕ. Όλοι ανεξαιρέτως οι ηγέτες, αναγνωρίσθηκαν μετά την επιτυχή έκβαση των όποιων επαναστατικών διαδικασιών. Αντιθέτως, οι ίδιας ίσως και μεγαλύτερης αξίας ηγέτες οι οποίοι ηγήθηκαν επίσης εθνικοαπελευθερωτικών και κοινωνικών κινημάτων, δεν αναγνωρίσθηκαν ποτέ, πολύ απλά γιατί έδρασαν στην "σκοτεινή πλευρά της σελήνης" αυτής που δεν δαφνοστεφανόθηκε με τα φύλλα της δόξας.

 

Βλέπετε αγαπητέ κ. Γεωργαντζά, ο υπογράφων, τυγχάνει της αναγνώρισης ενός φιλικού προς την Ελλάδα Λαού (των Σέρβων), από τους οποίους αναγνωρίσθηκε ως "εθνικός τους ήρωας", το όνομά του διδάσκεται στα σχολικά τους βιβλία, ενώ δρόμος μεγαλούπολής των, ονομάσθηκε στο όνομά του. Στην χώρα τούτη ωστόσο όπου ανθίζει η "φαιδρά πορτοκαλέα" δεν τολμάει ούτε καν να αναφέρει το όνομά του, διότι γνωρίζει πως αυτό θα λειτουργήσει αρνητικά για την υπόθεση την οποία αποφάσισε εδώ και χρόνια να υπηρετήσει.

 

Η διάκριση μεταξύ "επαναστατημένων" και "επαναστατικών" κ. Γεωργαντζά, είναι μια πολύ λεπτή υπόθεση, που ταλανίζει χιλιετηρίδες την Ελλάδα, αλλά και σήμερα δυστυχώς ακόμη περισσότερο. Θα διαπιστώνετε προφανώς ως χρήστης του διαδικτύου πως από "ακαδημαϊκίστικες" προσεγγίσεις της "αντίστασης κατά της κατοχής της χώρας μας" και από "επαναστατικές γυμναστικές", είναι γεμάτος ο ιστό-τοπος. Την ώρα όμως της αντιπαράθεσης με το σύστημα, αυτό το οποίο εμείς έχουμε δει μέχρι σήμερα στα 57 μας χρόνια, δυστυχώς, ελάχιστοι είναι αυτοί οι οποίο συμπαρατάσσονται. Έτσι λοιπόν, η διαπίστωσή μας πια, πως μόνο όταν ο λαός πάρει την υπόθεσή του στα χέρια του θα δούμε αλλαγές στο σκηνικό, είναι κάτι παραπάνω από προφανής. Και με αυτό το δεδομένο, εργαζόμαστε κατευθείαν μέσα στον κορμό του λαού, δρώντας αντί να συνεδριάζουμε.

 

Το ΠΑΜ, δεν έχει στρατηγούς, ούτε επιθυμεί να αποκτήσει. Έχει στρατιώτες αφοσιωμένους στην υπεράσπιση της Πατρίδας και του δύστυχου Λαού μας. Σε αυτόν τον αγώνα λοιπόν και από τη θέση του στρατιώτη, είναι όλοι ευπρόσδεκτοι. Όσοι επιθυμούν λοιπόν να γίνουν στρατηγοί-Ευρυβιάδηδες, ας ανέβουν σε ένα από τα πολλά "πατριωτικά" τραίνα που περνούν τον τελευταίο καιρό από το διαδίκτυο χτυπώντας επιδεικτικά τη σειρήνα τους. Μια που όπως λέει ο κοινός μας φίλος γιατρός Πραπαβέσης, αλλού το όνειρο και αλλού το θάμα ή αλλέως πως, αλλού οι σπίθες και αλλού οι φωτiές. Ο καιρός γαρ εγγύς.


Αδελφικά,
Σταύρος

 

Η απάντηση του Νίκου

 

Χαίρε Σταύρο,

 

Ευχαριστώ γιά την απάντηση. Ούτε μεσσίες όμως, ούτε σωτήρες έχω κατά νου.

 

Αυτό που προσπαθώ να εκφράσω είναι η ανάγκη ύπαρξης ή δημιουργίας επαναστατημένων, όχι επαναστατικών, ηγετών-εντολοδόχων, όχι ηγετών-εντολέων. Καθόσον μόνος ηγέτης εντολέας δεν μπορεί να είναι άλλη από την θεσμοθετιμένη σε δήμο κοινωνία πεπαιδευμένων, έστω και βιωματικά, ή πρωτίστως βιωματικά αν θέλεις, πολιτών.

 

Αν και η ιδέα των ηγετών-εντολέων είναι άρδην επαναστατική γιά την σημερική δεσποτική μας κομματοκρατία στην Ελλάδα. Δεν είναι;

Η ιδιότητα όμως του πολίτη, η ‘πολιτειότητα’ δηλαδή, δεν μπορεί να υπάρξει πριν από την θεσμοθετιμένη σε δήμο κοινωνία βιωματικά πεπαιδευμένων πολιτών. Αυτή ακριβώς η ανάγκη θεσμικής πολιτειότητας, ανθρώπων δηλαδή με την ιδιότητα του πολίτη, δημιουργεί επίσης και την ανάγκη επαναστατημένων ηγετών ή συντονιστών εντολοδόχων.

 

Ο καλός μας φίλος και συναγωνιστής Στέργιος Πραπαβέσης λαλεί γιά τους συνεργάτες, αγωνιστές, στρατιώτες και δασκάλους που χρειαζόμαστε. Επειδή είμαι του ναυτικού όμως, προτιμώ τον βαθμό του μούτσου (grommet ή grummet).

 

Λόγω των ειδικοτήτων μου, μπορώ επίσης να υπηρετώ ως δάσκαλος. Συνεργάζομαι στενά με τον επίσης υπέροχο δάσκαλο Δρ. Γιώργο Κοντογώργη (http://contogeorgis.blogspot.com/). γαλόνια ή σιρίτια δεν θέλω. Δάσκαλος-μούτσος μου αρκεί. Αλλά γιά πιά «έλλειψη άμεσης και φυσικής επαφής με την ελληνική πραγματικότητα» μου μιλάς;

 

Αυτό που σου ή μας διαφεύγει στο Πατριωτικό Μέτωπο είναι πως, το κακό που γίνεται στον ελληνικό μας κόσμο, το ζούμε επίσης καθημερινά και εμείς οι Ελληνίδες και οι Έλληνες εκτός Ελλάδος. Ή μήπως νομίζεις πως ο Geoffrey και οι συνεργάτες του δεν καταστρέφουν την ζωή μας επίσης των Ελλήνων εκτός Ελλάδος;

 

Προσωπικά, δεν ξέρω που να κρυφτώ στο πανεπιστήμιο με αυτές τις δηλώσεις του Geoffrey διεθνώς γιά την Ελλάδα. Δεν βλέπουν τα δικά τους οι Αμερικανοί, αλλά γελούν με μας τους Έλληνες, με βάση τις δηλώσεις του Geoffrey γιά την Ελλάδα διεθνώς.

 

Στην παρούσα φάση, η κυβέρνηση του Geoffrey έχει ανάγκη στήριξης προκειμένου να περάσει το νέο Μνημόνιο που έρχεται οσονούπω. Αλλωστε, είναι και ανοικτό το θέμα των πρόωρων εκλογών, επομένως θα χρειαστεί τους παραδοσιακούς συμμάχους της.

 

Εκείνο που πραγματικά με τρομάζει στην Ελλάδα, δεν είναι ούτε η επίθεση κατά του Κώστα Τζαβάρα από το Mega, ούτε η συνέχισή της από τις εφημερίδες του Γ. Μπόμπολα. Το τρομακτικό γιά μένα είναι η τέλεια συναντίληψη της πιάτσας στην Ελλάδα μας με τις αναλύσεις του STRATFOR (http://www.stratfor.com/). δεν νομίζω πως το STRATFOR αφουγκράζεται την γνώμη της πιάτσας στην Ελλάδα. Μάλλον το αντίστροφο γίνεται... ίσως αυτός να είναι ένας λόγος που ελάχιστοι είναι αυτοί οι οποίοι συμπαρατάσσονται στο Πατριωτικό Μέτωπο και σε άλλες οργανώσεις επαναστατημένων Ελληνίδων και Ελλήνων παγκόσμια.

 

Ορίστε η δική μου δράση ως δάσκαλος-μούτσος του ελληνικού μας λαού. Πρώτον, την Κυριακή 20 Μαρτίου 2011, κάνω μία παρουσίαση στο Σταθάκειο Κέντρο της Αστόριας στην Νέα Υόρκη.

 

TENTATIVE presentation title:
Aυθεντική Αθηναίων δημοκρατία: a tutorial and round-table discourse on ‘πολιτική παιδεία’
DATE: Sunday 20 March 2011
TIME: 4 - 7 PM
PLACE: Stathakeion Center, Astoria, NY

Δεύτερον, το Σάββατο 11 Ιουνίου 2011, οργανώνω THE ϶ϵ EXCELLENCE ϶ϵ BUSINESS,
BEFORE AND BEYOND OUR MODERN TEMPORALITY ημερίδα στο Πανεπιστήμιο Fordham της Νέας Υόρκης.

DATE: Saturday 11 June 2011
TIME: 9 AM – 5 PM
PLACE: Fordham University at Lincoln Center
113 West 60th Street (and Columbus Avenue)
New York, NY

 

Αυτό που ζητώ είναι πλήρη συμμετοχή και συνεργασία από άλλες και άλλους συνεργάτες, αγωνιστές, στρατιώτες και δασκάλους του Πατριωτικού Μετώπου, όπως και άλλων οργανώσεων επαναστατημένων Ελληνίδων και Ελλήνων στις ΗΠΑ και Καναδά. Θέλεις; Μπορείς;

 

Θέλεις και μπορείς; Κάντο λοιπόν!

Έρρωσο,
Νίκος

PS: Feedback to: Γιατί μουντζουρωμένη η ‘νέα’ ΝΔ του Αντώνη Σαμαρά; (http://www.berlin-athen.eu/index.php?id=205&tx_ttnews[tt_news]=1901&tx_ttnews[backPid]=78&cHash=65b54387d392bbf62e5982ab7855e89e).

1)  . . . και ξαφνικά, όλοι έχουν άποψη γιά την δημοκρατία. Χωρίς να έχουν αντιληφθεί περί τίνος πρόκειται, νομίζουν ότι αρκεί να βάλουμε μία πρόνοια ψήφου ή δημοψηφίσματος ή κάτι τι άλλο και λύσαμε το θέμα. Φοβούμαι ότι έτσι θα κάνουμε γραφική την ιδέα και, φυσικά, θα ρίξουμε νερό στον μύλο της δεσποτικής κομματοκρατιας . . .

2) Το σήμα τους, όπως και οι ίδιοι, είναι μία... τρίχα κατσαρή!


26.01.11

Drucken        Hoch