Ή στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε
21.04.2018

Η δικτατορία της δημοσιογραφίας στην Ελλαδα

Tα γεγονότα που συνέβησαν τα τελευταία είκοσι και πλέον χρόνια στην Ελλάδα σηματοδότησαν το τέλος της Δημοκρατίας. Η τέταρτη εξουσία -τα MME- ανεδείχθη σε πρώτη και σήμερα ορίζει και καθορίζει όλες σχεδόν τις πτυχές της δημόσιας ζωής στη σύγχρονη Ελλάδα

Κλικ για μεγενθυνση

του Α.Ε. Γεωργόπουλου
 
Mια σύντομη συνολική αποτίμηση της κατάστασης στην Ελλάδα. Από έναν απλό παρατηρητή.

 

Tα γεγονότα που συνέβησαν τα τελευταία είκοσι και πλέον χρόνια στην Ελλάδα σηματοδότησαν το τέλος της Δημοκρατίας.

 

O λόγος είναι απλούστατος: η τέταρτη εξουσία -τα MME- ανεδείχθη σε πρώτη και σήμερα ορίζει και καθορίζει όλες σχεδόν τις πτυχές της δημόσιας ζωής στη σύγχρονη Ελλάδα. Φιλόδοξοι επιχειρηματίες έφτιαξαν εντυπωσιακές «επιχειρήσεις-κανάλια» που «διαφημίζουν» προϊόντα και ανθρώπους πάντα με αδρή αμοιβή αλλά συγχρόνως «εκτελούν» όσους αντιστέκονται στις επιθυμίες των ίδιων ή των φίλων τους. Όσοι από τους δημοσιογράφους αντέδρασαν, έχασαν τη δουλειά τους ή την προβολή τους.

 

Αυτή η κατάκτηση της πρωτιάς από τα MME έγινε με ένα τρόπο που ούτε οι ίδιοι οι δημοσιογράφοι δεν πρόλαβαν να συνειδητοποιήσουν. Πρώτα έπεισαν τους πολίτες ότι θα τους βοηθούσαν να απαλλαγούν από την καταπίεση του αστυνομικού κράτους. Oι δημοσιογράφοι, με την συμπαράσταση των κυβερνώντων, ξεπέρασαν τον εαυτό τους για το ποιος θα «χτυπήσει» περισσότερο τα σώματα ασφαλείας και επομένως θα φανεί αρεστός στο λαό. Για μια περίοδο οι δολοφόνοι υποστηρίζονταν σχεδόν περισσότερο από τα θύματά τους. H τρομοκρατία επροβάλλετο με τέτοιο τρόπο ώστε να γίνεται σχεδόν αποδεκτή, αν όχι αξιοζήλευτη, να φαίνεται ότι επιτελεί…κοινωνικό έργο. Kαι όλα αυτά γίνονταν στο ...όνομα της Δημοκρατίας.

 

O λαός βέβαια δεν καταλάβαινε τι επρόκειτο να ακολουθήσει:

 

H αστυνομία αντέδρασε -σίγουρα όχι στο σύνολό της- ανάλογα: εφόσον δεν τους άφηναν να επιτελέσουν το έργο τους και να συλλάβουν τους δολοφόνους, τους κλέφτες και τους καταχραστές, τουλάχιστον ας τους άφηναν ήσυχους, αλλά με το αζημίωτο. Oι κυβερνώντες διόρισαν στην αστυνομία όλους αυτούς που το κόμμα θεωρούσε δικούς του. Έτσι επήλθε η διαφθορά στην αστυνομία. Όποιος αντιδρούσε στη διαφθορά -παλιός ή νέος- θα αντικαθίστατο ή θα μετατίθετο.

 

Για να έρθει η σειρά της δικαστικής εξουσίας που θα έπρεπε να εξοντωθεί. Aπείλησαν τους δικαστικούς, τους έκοψαν τα πόδια και τα χέρια και μερικές φορές αφαίρεσαν και τη ζωή κάποιων για να τρομάξουν τους υπόλοιπους. Φυσικό ήταν να αποδυναμωθεί και αυτή η εξουσία.

 

Αλλά δεν σκέφτηκαν τι θα επακολουθούσε:

 

Αφού οι δικαστές δεν μπορούσαν να αποδώσουν δικαιοσύνη, κατάλαβαν ότι θα μπορούσαν τουλάχιστον να περνούν καλά. Oι κυβερνώντες διόρισαν τους κομματικούς τους φίλους. Για να εμφανιστεί η διαφθορά και στη δικαστική εξουσία. Αυτό σήμαινε ότι πολλές φορές οι αθώοι θα καταδικάζονταν και οι ένοχοι θα αθωώνονταν, αρκεί να υπήρχε η «διαφθείρουσα»  δύναμη, το χρήμα.

 

Στη συνέχεια οι ιθύνοντες -η «υποτιθέμενη» πρώτη και δεύτερη εξουσία- αισθάνθηκαν άνετοι και ήσυχοι ότι κανένας πια δεν θα μπορούσε, ούτε είχε την δύναμη να τους τιμωρήσει, εκτός από τους δημοσιογράφους, με τους οποίους όμως συνεταιρίσθηκαν, τα «βρήκαν» και μαζί πλέον πορεύονταν κοιμίζοντας το λαό. Tα χιλιάδες πάνελ με πολιτικούς και δημοσιογράφους που στήθηκαν είναι εύρημα της σύγχρονης ελληνικής δημοσιογραφίας έτσι ώστε να μπορούν να δημιουργούν σύγχυση οποτεδήποτε το ήθελαν. Φυσικό επακόλουθο ήταν η διαφθορά και των διαχειριστών της εξουσίας. Θα εκμεταλλεύονταν τους αθώους και τους αδαείς όλοι μαζί τώρα, αφού ακόμα ο λαός τους πίστευε και τους ψήφιζε. Πολύς κόσμος κραύγαζε για τις τεράστιες μίζες που έπαιρναν και τα χρήματα που έκαναν φτερά από τον κρατικό κορβανά. Βέβαια το όλο σύστημα είχε τόσο διαβρωθεί που κανένας, από καμιά εξουσία,δεν μπορούσε να τις σταματήσει. H μίζα έγινε θεσμός.

 

Όσοι από τους δημοσιογράφους «είχαν το θράσος» να αποκαλύψουν πραγματικά σκάνδαλα αποκεφαλίσθηκαν, ενώ την ίδια στιγμή κάποιοι άλλοι εγκάθετοι αποκάλυπταν δήθεν σκάνδαλα για να τυφλώνουν το λαό. Όσοι από την αστυνομία θέλησαν να αντισταθούν, αντικαταστάθηκαν, όσοι από τους δικαστές δεν θέλησαν να μπουν στα κυκλώματα, έμειναν στο περιθώριο φοβισμένοι, αφού κανένας δεν θα τους κάλυπτε εάν επιχειρούσαν να αποκαλύψουν και να τιμωρήσουν τους διεφθαρμένους. Όσοι πολιτικοί δεν άντεξαν τη δυσοσμία της διαφθοράς έφυγαν τρομαγμένοι ή προσπάθησαν να κάνουν ένα νέο κόμμα, όσοι δημοσιογράφοι θέλησαν να κάνουν πραγματικές αποκαλύψεις εξαφανίσθηκαν.

 

Tο σύστημα έπρεπε να γίνει αυταρχικό, σχεδόν φασιστικό, αλλά με την επένδυση της Δημοκρατίας ή καλύτερα μια επίφαση δημοκρατίας. Τελικά σχεδόν ολόκληρη η κρατική μηχανή που ήταν δήθεν ταγμένη στην εξυπηρέτηση του λαού, δεν κουνούσε ούτε το δαχτυλάκι της εάν δεν λαδωνόταν.

 

Αυτή ήταν η κατάσταση μέχρι το 2004. Aυτή την κατάσταση κάποιοι πολιτικοί, σχεδόν απελπισμένοι, προσπαθούν να αλλάξουν. Σίγουρα είναι πολύ αργά πλέον, η διαφθορά έχει εισχωρήσει βαθιά, έχει γίνει σχεδόν αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μας.

 

Kαι δεν κινδυνολογώ, ούτε είμαι πεσιμιστής όταν υποστηρίζω ότι δεν υπάρχει οδός επιστροφής. H Δημοκρατία ενταφιάστηκε αφού το πολιτικό μας σύστημα μεταλλάχθηκε σε πλήρη ασυδοσία και διαφθορά εξαιτίας μερικών αδίστακτων δημοσιογράφων.

 

Tο κακό είναι ότι αυτοί οι δημοσιογράφοι που εμπλέκονται πραγματικά δεν καταλαβαίνουν ότι είναι συνυπεύθυνοι για τη «μιζέρια» της Ελλάδας είτε μικρές είτε μεγάλες υπηρεσίες έχουν προσφέρει στη…διαφθορά. Tο σύστημα τούς θέλει όλους εμπλεκόμενους και διεφθαρμένους έτσι ώστε η απειλή της δαμοκλείου σπάθης να κρέμεται συνεχώς πάνω από τα κεφάλια τους. Ακόμα και αυτοί που είναι εντελώς αθώοι τρομάζουν στην ιδέα ότι, αν αντιδράσουν αυτοί οι αδίστακτοι δημοσιογράφοι, είναι πιθανό να τους προσάψουν μια ψεύτικη κατηγορία και να τους εξοντώσουν ηθικά.

 

Όλοι αυτοί που ακόμα αντιστέκονται με μόνο όπλο τη συνείδησή τους είναι μια μικρή σιωπηρή μειονότητα που κατατρομαγμένοι παρακολουθούν τον καταποντισμό της Ελλάδας. Επομένως με μια τέτοια ολοκληρωτική σήψη ενός κράτους που ψυχορραγεί, η μόνη λύση που μένει είναι μια τρομακτική κρίση, που θα είναι επίπονη, μακροχρόνια και θλιβερή για τον τόπο μας. H κρίση θα έλθει με κορυφαίο γεγονός τον αλληλοσπαραγμό ανάμεσα σε αυτούς τους καναλο-καρχαριο-δημοσιογράφους· που θα αυτοτιμωρηθούν γιατί κατακρεούργησαν και κατέφαγαν το κορμί της Δημοκρατίας. Eξαιτίας τους η Δημοκρατία στην Ελλάδα χρεωκόπησε.

 

Πιστεύω ότι μια άλλη γενιά νέων ανθρώπων θα αναδυθεί κάποτε από το χάος που δημιούργησαν αυτοί που άρπαξαν την «πρώτη» εξουσία και θριαμβευτικά εγκατέστησαν την δικτατορία της δημοσιογραφίας.

 

Θα είναι σίγουρα ένα νέο πολίτευμα μιας «ιδανικής πολιτείας» που ονειρευτήκαμε, αλλά φοβάμαι  ότι ο χρόνος είναι ακόμα πολύ μακριά…  


28.11.08
 von Α. Ε. Γεωργόπουλος

Drucken        Hoch