Ή στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε
20.09.2018

Μεταξύ απόψεων - Σχόλιο επί σχολίου

Την Κυριακη, 8.3.2009, δημοσιευθηκε στην "Καθημερινη" ενα αρθρο του Χρηστου Γιανναρα με τον τιτλο "Να λειτουργήσει κρίση και αυτοάμυνα". Το σχολιο αυτο δεν βρισκει συμφωνο τον Βαιο Φασουλα σε ολα του τα σημεια

Κλικ για μεγενθυνση

του Βάιου Φασούλα

 

Όλα σωστά ή μάλλον τα περισσότερα, απ’ όσα επισημαίνει ο κ. Χ. Γιανναράς, στο εκτενές σχόλιό του. Τα λέμε κι εμείς, χρόνια τώρα, και θα εξακολουθήσουμε να τα λέμε προς κάθε κατεύθυνση ελπίζοντας κάποια στιγμή ότι το γκρέμισμα των κομμάτων εξουσίας θα είναι δεδομένο. Εκεί βρίσκεται το πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας.

 

Λοιπόν, το σχόλιο του κ. Γιανναρά αποτελεί μια άποψη, ναι μεν σεβαστή, αλλά σε δυο σημεία τη βρίσκουμε αποπροσανατολιστική-προπαγανδιστική και ελλειμματική. Αναφερόμαστε στο «ψηφίζω λευκό», το οποίο θεωρούμε αντιπολιτικό και αντιδημοκρατικό. Εκτοπίζει και αφαιρεί από τον Πολίτη το δικαίωμα της άσκησης του εκλέγειν θέτοντας τον σε πολιτικό γύψο και κοινωνική νάρκη.

 

Λέμε λοιπόν ό χ ι  στη λευκή ψήφο, ν α ι  στην καταδίκη του δικομματισμού και  ν α ι  στην υπερψήφιση των μικρών κομμάτων.

 

Επίσης, ο σχολιαστής, μεταξύ άλλων επισημαίνει: «Κοινωνικό έγκλημα αποτροπιαστικό, που και μόνο αυτό θα έπρεπε να έχει αφανίσει από την πολιτική σκηνή ΠΑΣΟΚ, Νέα Δημοκρατία, αλλά και τους παλαιοημερολογίτες του Περισσού και τους καριερίστες της Κουμουνδούρου, είναι η ντροπιαστική απαξίωση και διάλυση των πανεπιστημίων».

 

Προφανώς εδώ ο σχολιαστής ίσως να έχει …ξεχάσει να αναφερθεί στο ΛΑ.Ο.Σ. Αν και εφόσον ο σχολιαστής εκ παραδρομής το ξέχασε ή του διέφυγε, κατά την άποψη του γράφοντα, οφείλει να το διορθώσει. Σε διαφορετική περίπτωση θεωρείται πολιτικό ατόπημα ή παρότρυνση των Πολιτών προς τη «λευκή ψήφο» και προς τα άκρα. 

 

Αν καταλάβαμε λάθος ζητούμε την επιείκεια του κ. Χ. Γ.

 

«Οι ελπίδες για την διαφύλαξη του απανταχού ελληνισμού
και του πολιτισμού δεν πρέπει να χάνονται, όσο λίγες κι αν είναι,
όταν σκοπός της γίνεται:
Η μεταμόρφωσή μας σε τσοπαναραίους και δραγάτες·
και για τα πρόβατά μας και για τα χωράφια μας…Β Φ.»

 

Vaios Fasoulas
Ethniki odos kalampakas 134
42100 TRIKALA
TEL. 0030 24310/ 72132
FAX: 0030 24310/ 72132

mailto:pelasgos@fasoulas.de
www.fasoulas.de

 

 

Να λειτουργήσει κρίση και αυτοάμυνα

Tου Xρηστου Γιανναρα

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_289_08/03/2009_306778

 

 

Αν ο τεχνίτης, ηλεκτρολόγος, υδραυλικός ή όποιος άλλος, που τον καλέσαμε να επισκευάσει βλάβη, καταστρέψει ό,τι απλώς δυσλειτουργούσε, είναι αδιανόητο να τον εμπιστευθούμε δεύτερη φορά. Αποκλείεται να ξαναπάμε σε γιατρό που τη λανθασμένη διάγνωση ή θεραπευτική του την πληρώσαμε με ταλαιπωρία ή με ανήκεστη βλάβη. Στην κοινωνία της χρείας την ανικανότητα, την αμάθεια, τον καμποτινισμό δεν τα συγχωρούμε.

 

Ομως, τα κοινωνικά εγκλήματα των επαγγελματιών της πολιτικής τα αμνηστεύουμε. Με απίστευτη ευκολία.

 

Τους ξαναψηφίζουμε. Για δεύτερη, για τρίτη, για πολλοστή φορά. Και δεν πρόκειται για πολιτικά λάθη τους αναπόφευκτα ακόμα και στις σπάνιες περιπτώσεις ανιδιοτέλειας. Αμνηστεύουμε με την ψήφο μας εξόφθαλμα ποινικά εγκλήματα: Την ιδιοποίηση κοινωνικού χρήματος, την άφρονη κατασπατάλησή του για κομματικές σκοπιμότητες, δηλαδή αμνηστεύουμε κατάφωρες κλοπές, μεροληπτικές αδικοπραγίες, κακουργηματικές ιδιοτέλειες και απάτες κατά συρροήν.

 

Κυρίως, όμως, παραβλέπουμε και δικαιώνουμε τα καταστροφικά κοινωνικά εγκλήματα των διαχειριστών της εξουσίας:

 

Τη θεσμική κατάργηση κάθε πειθαρχικού και ποιοτικού ελέγχου και κάθε αξιοκρατίας στη λειτουργία του κράτους, κατάργηση που γίνεται για λόγους χυδαίου λαϊκισμού, δηλαδή ασύστολης ψηφοθηρίας. Την επίμονη επί δεκαετίες απαξίωση, υποβάθμιση, επιπόλαιη μεταχείριση της παιδείας και τελικά την εξαθλιωτική της διάλυση. Το ασύγγνωστο έγκλημα της καταλήστευσης των ασφαλιστικών ταμείων. Την αποδιοργάνωση, για λόγους κομματικής ευνοιοκρακτίας, των αστυνομικών υπηρεσιών. Τη δουλεπρεπέστατη υποταγή της κρατικής εξουσίας στους βαρώνους των ΜΜΕ. Και πάμπολλα ακόμα πασίγνωστα εγκλήματα.

 

Ετσι, συντηρούμε στο Κοινοβούλιο, με την ψήφο μας, κόμματα που το άμεσο παρελθόν τους είναι ντροπή για την πολιτική μας ιστορία. Κόμματα με κεντρική ευθύνη για την κοινωνική μας παρακμή, τη διαφθορά, τη ζούγκλα της βίας. Κόμματα που το ποινικό τους μητρώο είναι ασύγκριτα πιο βεβαρημένο από αυτό οποιουδήποτε Παλαιοκώστα. Ξαναψηφίζουμε κόμματα που τα κοινωνικά τους εγκλήματα αφορούν κατάσαρκα την προσωπική μας ζωή, κάνουν βασανιστική την καθημερινότητά μας, ανάπηρο τον ψυχισμό μας.

 

Γιατί άραγε τόση μεγαθυμία, τέτοια μαζοχιστική εγκαρτέρηση, τόση επιείκεια του ελλαδίτη ψηφοφόρου απέναντι σε ειδεχθή εγκλήματα; ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία υπερχρέωσαν το κράτος σε σημείο που να ζούμε μόνιμα με την απειλή στάσης πληρωμών. Κατασπατάλησαν στη «διαπλοκή» τους με αδίστακτους «νταβατζήδες» τη μεγαλύτερη χρηματική ενίσχυση που δέχθηκε στην ιστορία του το ελλαδικό κράτος. Διέλυσαν τη λειτουργία του κράτους, τη στοιχειώδη άρθρωση και δομή του, για να το υποτάξουν στη δική του το κάθε κόμμα άθλια καμαρίλα.

 

Το ΠΑΣΟΚ θεσμοθέτησε και η Νέα Δημοκρατία διατήρησε και εκμεταλλεύτηκε ιδιοτελέστατα την κατάργηση κάθε ιεράρχησης των λειτουργών του κράτους. Οι λειτουργοί προάγονται με βάση μόνο τα χρόνια υπηρεσίας. Δεν υπάρχει διάκριση του ικανού από τον ανίκανο, του εργατικού από τον φυγόπονο, δεν αμείβεται η πρωτοβουλία, η φαντασία, η δημιουργικότητα, δεν ελέγχεται ούτε κολάζεται η αναίδεια, η τυραννική για τους πολίτες σκαιότητα.

 

Δεν υπάρχει φορολογούμενος Ελληνας που να μην έχει «λαδώσει» εφοριακό, αλλά δεν υπάρχει και εφοριακός που να μπήκε στη φυλακή επειδή «λαδώθηκε». Βοά ολόκληρη η χώρα για την καταλήστευση του πολίτη στα γραφεία Πολεοδομίας των Νομαρχιών, αλλά ποτέ υπάλληλος Πολεοδομίας δεν οδηγήθηκε σε παραδειγματικό κολασμό. Τόσο με το ΠΑΣΟΚ όσο και με τη Νέα Δημοκρατία, όλα επιτρέπονται: ο αμοραλισμός και ο μηδενισμός είναι οι κώδικες συμπεριφοράς που τους επιβάλλει καθολικά το παράδειγμα των διαχειριστών της εξουσίας.

 

Το ειδεχθέστερο κοινωνικό έγκλημα τόσο των «κομμάτων εξουσίας» όσο και των μειοψηφικών παραφυάδων τους είναι ότι εκμαυλίζουν ασύστολα τη νεολαία, ασελγούν κατʼ εξακολούθησιν στον ψυχισμό της για να τη μαντρώσουν εγκαίρως στα ποιμνιοστάσιά τους. Στα εννέα χρόνια της υποχρεωτικής εκπαίδευσης όλοι οι μαθητές είναι αυτονόητο να προάγονται, κανένας δεν επαναλαμβάνει μια τάξη. Ο θεσμός των μετεξεταστέων, αλλά και κάθε γραπτής δοκιμασίας, όπως και η βαθμολογική συγκριτική αξιολόγηση, είναι α-νόητες τυπικότητες, τα παιδιά εθίζονται να τις περιφρονούν. Φτάνουν στο γυμνάσιο ή το τελειώνουν και πολλοί μαθητές δεν ξέρουν τις στοιχειώδεις αριθμητικές πράξεις ή και να ορθογραφήσουν το όνομά τους. 


9.03.09
 von Βάιος Φασούλα

Drucken        Hoch